De wet van de remmende voorsprong, een bekend principe in de geschiedenis waar de eerste uiteindelijk op achterstand komen door gebrek aan vernieuwing, lijkt van toepassing op Korn.

Met hun debuut uit 1994 een van de grondleggers van de nu metal is de band in het laatste decennium door de velen na Korn voorbij gestreefd.

Zoals de subtitel al impliceert gaat de band op Korn III terug naar de wortelen van haar bestaan. Na veertien jaar en twee formatiewisselingen (Korn III is een verwijzing naar de derde vorm waarin de band bestaat) is producer van het eerste uur, Ross Robinson, teruggevraagd achter de knoppen. De band maakte zes platen zonder hem.

Robinson doet wat van hem verwacht wordt, sec de band neerzetten. Geen overbodige effecten of vreemde experimenten maar Korn als Korn; tegenwoordig vier man in een studio die staan te spelen.

Rauw

De negende plaat sluit daardoor qua geluid het beste aan bij de eerste twee albums. Rauwe nu metal met weinig overdubs en enigszins een afscheid van de industrial invloeden die er in de laatste paar jaar in waren geslopen. Zo zijn de keyboards en synthesizers op Korn III: Remember Who You Are vrijwel geheel verdwenen.

Ook verdwenen uit het geluid van Korn zijn het experiment en de gelaagde zanglijnen van Jonathan Davis. Er wordt nog wel met wat effecten over de vocalen gespeeld, waardoor de spanning en boosheid van het eerste uur op het eerste gehoor haast geëvenaard wordt.

Toch is er iets dat ontbreekt. Een zekere drive, de in-your-face mentaliteit die naar de achtergrond is verschoven.

Vernieuwing

Wat Korn III: Remember Who You Are eigenlijk voornamelijk bewijst, is dat het viertal ook met een nieuwe drummer momenteel geen nieuwe ideeën heeft. Korn III berust zich in het bekende, en laat de vernieuwing achter zich.

Teruggrijpend op de succesformule van mid-jaren ’90 bevat de plaat zeker een aantal aardige nummers. Maar de urgentie die Korn had op de schrede naar dit nieuwe millennium heeft het aan het begin van het tweede decennium van de 21ste eeuw niet meer.

6/10