Elf jaar geleden zong popzangeres Christina Aguilera nog heel braaf onschuldige liedjes als What A Girl Wants en Come On Over Baby. Enkel Genie In A Bottle was wat suggestief. Haar nieuwe album staat vol testosteronverhogende synthpop en zaaddodende ballades.

Bionic is het vijfde studioalbum van Aguilera (kerstalbum niet meegeteld). Er is geen lijn te ontdekken tussen de huidige en eerdere releases. Gelikte tienerpop (naamloze debuut uit 1999), latinpop (Mi Reflejo), r&b (Stripped), fifties pop (Back To Basics) en nu electropop.

Het enige wat de albums met elkaar verbindt zijn Mariah Carey-achtige ballads en de harde, hoge stem van Aguilera. Ook Bionic bevat de nodige ballads; allen gegroepeerd op de tweede helft van de plaat, maar geen zo sterk als Beautiful of Hurt.

Aguilera verzamelde voor de productie van Bionic een bont gezelschap aan liedjesschrijvers en schuiventrekkers, waaronder Tricky Stewart, Linda Perry, John Hill, Switch, Samuel Dixon, Esther Dean, Claude Kelly en Le Tigre.

Hitsig

De eerste helft van de plaat bestaat uit ronduit hitsige electropop met snerpende synthesizers en pakkende refreintjes. Zo gebruikt Aguilera kantoorbenodigdheden als metafoor voor een relatie op Elastic Love, terwijl ze in het van Spaanstalig gekreun voorziene Desnudate gebiedt om je kleren uit te trekken.

Nadat Lil’ Kim en Colsolidated de popmuziek reeds verrijkt hadden met liedjes over beffen (respectievelijk ‘How Many Licks’ met Sisqo en ‘You Suck’), doet Aguilera er samen met het ondeugende raggameisje Nicki Minaj nog een schepje bovenop.

Zwoel

Na de eerste negen nummers is Christina Aguilera nog niet uitgepuft, want in de zwoele r&b-ballad Sex For Breakfast wil ze “you deep inside of me”. Op slotnummer Vanity bezingt de blondine in niet mis te verstane bewoording dat ze op zichzelf geilt.

Op de vraag hoe ze ooit een liedje van dit album op de Amerikaanse radio krijgt, wist ze wel een antwoord. Zo vroeg ze Linda Perry en Samuel Dixon om een aantal kindvriendelijke powerballads te schrijven. Dixons liedje I Am lijkt qua arrangement verdacht veel op Dear Jessie van Madonna.

Erotica

Er zijn meer parallellen met Madonna. Als je Aguilera’s boogiewoogiealbum Back To Basics vergelijkt met True Blue van Madonna, dan is Bionic X-tina’s Erotica. Zowel Erotica als Bionic kenden voor de uitvoerende zangeressen in kwestie een primeur: een Parental Advisory-sticker op de hoes.

Vergeleken bij het soft-erotische mediaoffensief van Madonna is Bionic maar kinderspel en de controverse is achterhaald. Het album bevat enkele sterke pophitjes, waarin Christina Aguilera vocaal helaas nauwelijks herkenbaar is. De ballads zijn daarentegen weinig bevredigend en passen niet bij de electrodeuntjes.

7/10