Tegenwoordig heeft ieder groot label wel een Amy Winehouse in huis. Of in ieder geval een soortgelijke zangeres die soortgelijke muziek maakt. Rough Trade draait er met zangeres Rox niet omheen diezelfde ambitie te hebben.

Achter de weinig zeggende naam Rox gaat de 21-jarige Roxanne Tataei schuil. Een meisje uit een buitenwijk van Londen, van Jamaicaanse en Iranese afkomst. Voor de opnames van debuutalbum Memoirs reisde Tataei af naar de VS.

Daar werkte de jonge zangeres met Commissioner Gordon (Lauryn Hill, Damian Marley) en terug in Londen legde Al Shux (Jay-Z, Lupe Fiasco) de laatste hand aan het album.

Vooral de productiestijl van Commissioner Gordon drukt een stempel op Memoirs, vanwege de gelijkenissen met zijn eerdere producties van Lauryn Hill en de invloeden van reggae en soul.

Winehouse

Zoals gezegd, de invloed van Amy Winehouse is onmiskenbaar op het debuutalbum van Rox. De openingstrack en tevens eerste single No Going Back illustreert dit treffend. De zanglijnen en arrangementen zouden door argeloze luisteraars aan Winehouse toegeschreven kunnen worden.

Dit geldt voor diverse andere liedjes op de plaat, bijvoorbeeld het zomerse, door ska beïnvloede I Don’t Believe of het van een hiphopbeat voorziene Breakfast In Bed. Ook de ballads Forever Always Wishing en Heart Ran Dry vertonen Winehouse-karakteristieken.

Opvallen

Rox valt vooral op in de momenten dat ze niet klinkt als een Winehouse-kloon. De hitsingle My Baby Left Me is daar een goed voorbeeld van, net als Page Unfolds. Vocaal blinkt Rox uit in het aandoenlijke Precious Moments en het intense Sad Eyes.

Toch zet de kopieerdrift van Rox door in andere nummers op Memoirs. Zo zou je zweren dat je naar Adele zit te luisteren bij het horen van Oh My. Rocksteady is – zoals de naam al doet vermoeden – een vrolijk reggaenummer dat doet denken aan Break My Stride van Matthew Wilder, terwijl de koortjes klinken als Corinne Bailey Rae.

Aanvulling

De memoires van Roxanne Tataei doen vooral de luisteraar aan allerlei dingen herinneren. Fans van de eerder genoemde zangeressen zullen Rox omarmen als een welkome aanvulling, sceptici zullen haar een marketingpoppetje noemen.

Wanneer je door alle overeenkomsten heen luistert en in ogenschouw neemt dat Rox een jonge zangeres is, dan hoor je echter een talentvolle zangeres en liedjesschrijfster met een sterk debuut. Het enige wat er aan schort is een volledig eigen identiteit.

7/10