Met de huidige mash-up en remixcultuur die als tegenstroming in het muzieklandschap gaande is, geeft Blitzen Trapper daar wel een heel eigen draai aan. Het gehele rockspectrum van jaren ’60 tot eind jaren ’80 wordt samengevoegd en gemangeld tot het geluid van dit sextet uit Portland. 

Openend met een zes minuten durend progrock stuk waar de mannen van ELO trots op zouden zijn geweest, is de sfeer meteen gezet. Een tocht door muziekgeschiedenis wordt in gang gezet, en met verve.

Hoewel tijdloos een stempel is die pas na twintig of dertig jaar echt op een album gezet kan worden, is het een term die bij beluistering van Destroyer Of The Void door het hoofd gaat.

Fris

Voornamelijk omdat alle nummers de sfeer ademen van voorbije tijden zonder een moment oubollig te klinken. Het zestal klinkt juist enorm fris en werpt muzikaal een warme deken van vertrouwdheid over de luisteraar. Het is alsof je voor het eerst een klassieker van 30 jaar terug hoort, waarbij je meteen begrijpt waarom het en klassieker is.

ELO, The Band, Steely Dan en zelfs Simon and Garfunkel, allen komen in opgefriste vorm voorbij. Een licht laagje indiepop wordt er als een coating overheen gelegd, wat juist Blitzen Trapper die kleur van nieuwigheid geeft. Op Destroyer Of The Void valt dan ook vrij weinig aan te merken.

Quiz

Ondanks alle referenties die door het hoofd spoken - je zou er bijna een quiz van kunnen maken: “Welke invloed horen we hier?” – heeft Blitzen Trapper een uitgesproken eigen geluid. Een sterke stem, scherpe teksten, een met diepte en verfijning geproduceerd geluid met kleine details tot ver achter in de mix maken de volledige plaat tot een geheel dat alleen Blitzen Trapper kan zijn.

Destroyer Of The Void is een ode aan de folkbeweging in de jaren ’60, de prog- en symfonische rock uit de jaren ’70 en alles wat nu classic rock mag heten. Een ode die zelf het nodige respect verdient voor de vorm waarin zij gegoten is. Een plaat die je meeneuriet, meeneemt in je hoofd, voortdurend een geruststellend gevoel van herkenning geeft, maar toch verrast.

8/10