De stem en het gezicht van Everything But The Girl liet voor het eerst van zich horen middels het minialbum A Distant Shore uit 1982. Opvolger Out Of The Woods verscheen pas een kwart eeuw later. Gelukkig hoefden we niet zo lang te wachten op haar derde plaat.

Het ingetogen Love And Its Opposite volgt drie jaar na de uitstekende popplaat Out Of The Woods, dat niet heel ver afstond van de muziek die Thorn twee decennia lang maakte met levenspartner Ben Watt.

Met dit derde album vaart Thorn een andere koers. Nog steeds staan de liedjes en de kenmerkende stem van de zangeres centraal, maar nu in uitgeklede vorm met sobere arrangementen.

Net als de voorganger is Love And Its Opposite geproduceerd door Tracey Thorn en danceproducer Ewan Pearson, die in het verleden remixen maakte van nummers van onder andere Depeche Mode, The Chemical Brothers en Moby.

Veertigers

Volgens Thorn handelen alle liedjes op Love And Its Opposite over het leven van een veertiger. ”Het is een plaat over de persoon die ik nu ben en over de mensen om me heen”, zo licht de zangeres haar nieuwe album toe.

Het wonderschone liedje Oh! The Divorces is daar een lichtend voorbeeld van. Ze stelt hierin dat veel echtparen in haar directe omgeving er de brui aan geven. 'Who’s next?', zingt ze met teleurstelling in haar stem.

Visie

Thorn schildert een allerminst romantisch plaatje met haar visie op het leven van een veertigplusser. Ze klinkt weemoedig (Why Does The Wind?), eenzaam (Singles Bar) en uit het veld geslagen (Late In The Afternoon).

De Lee Hazlewood-cover Come On Home To Me wordt als duet gezongen met de Zweed Jens Lekman en is een tranentrekker van jewelste. You Are A Lover is origineel van de Hongaarse band The Unbending Trees; eveneens een triest lied.

Hoop

Toch is het niet alleen maar kommer en kwel. Swimming portretteert de hoop om een futloze relatie te revitaliseren en Hormones gaat over het opgroeien van haar kinderen en de strubbelingen die ermee gepaard gaan.

Vanwege Thorns direct herkenbare stem is het niet gek dat Love And Its Opposites op momenten doet denken aan Everything But The Girl, maar ook aan Morrissey, Suzanne Vega en Sinéad O’Connor.

De productie door Thorn en Pearson is smaakvol en integer. Tracey Thorn vlucht niet voor haar midlifecrisis; ze omarmt hem.

8/10