Alsof een pizzakoerier in een bos van paddestoelen terecht is gekomen, zo klinken de eerste 8-bit tonen van Cosmogramma. Een op hol geslagen spelcomputer. Maar dat is slechts de inleiding op deze space-opera.

De daarop volgende 45 minuten brengen dubstep, jazz, two-step en een heel breed scala aan andere dance- en hiphopaanverwanten.

En dat dan meestal door of over elkaar heen gebruikt. Op Cosmogramma schrijft multi-instrumentalist Steve Ellison niet zomaar muziek, maar schrijft hij een blauwdruk.

Grens

Ellison wordt al de Jimi Hendrix van deze generatie genoemd, en als het er om gaat dat hij een genre verder ontwikkelt door te spelen met haar geluid dan wordt dat met deze derde wel bewezen.

Geen grens is heilig. Het ene moment klinkt het als Burial met een verschuivende beat, het andere moment komt Outside in een triphopjas voorbij. Maar even makkelijk duikt Flying Lotus de vrijere jazz in, de beat loslatend en de sfeer alleen nog vattend.

En omdat geen grens heilig is, zijn ook de samenwerkingen daar naar. Thom Yorke, Laura Darlington, dat zijn geen namen die hun credits hebben opgebouwd in de hiphop. Iets wat voor Ellison als turntabelist dan weer wel geldt.

Stempeldoos

Cosmogramma gaat verder dan de stempeldoos van de muziekrecensent. Ellinson heeft zich voorgenomen een verhaal te schrijven in een pallet van tonen. En daarin is hij geslaagd. Een verhaal dat bij vlagen de sfeer ademt van het oude hip/triphop label Mo’ Wax, en dan de ruimte van de 8-bit opzoekt.

Een verhaal dat bij elke beluistering weer nieuwe deuren naar andere muzikale levels opent. Dit is ouderwets een plaat die in zijn geheel geluisterd moet worden en bij elke beluistering groeit, zich verder openvouwt.

Verrast

Deze plaat is zijn geheel luisteren is dan ook geen straf. De afwisseling in de nummers is enorm. Momenten van experimentele hiphopbeats en dubstep worden afgewisseld met stukken die door zouden kunnen voor een filmscore. Voortdurend wordt er gespeeld met de verwachting, en voortdurend komt de luisteraar als verrast uit de bus.

Het is niet te duiden welke invloed deze plaat gaat hebben op anderen binnen en rond het genre. Maar Cosmogramme gaat zijn sporen nalaten, want daar achter lag de grens, en hier ligt hij nu.

8/10