Met Danko Jones heb je een aantal zekerheden. Het zweet, is sexy, ongenuanceerd en ruikt naar whisky. Zo ook met Below The Belt, het rocktrio klapt met de eerste toon al de wijzers in het rood en maakt je speaker aan het klepperen.

Deze vijfde plaat is gemaakt volgens datzelfde recept, en net als bij de voorgaande vier werkt het. Verandering is er echter wel vast te stellen over de laatste platen. Zo heeft het drietal de garage stukje bij beetje van zich afgeschud.

Hierdoor klinkt de band nu cleaner dan ooit. Natuurlijk is de band zelf nog wel rauw, maar is het in de studio behoorlijk bijgeschaafd tot een ruigere versie van classicrock.

Energie

Daarmee wordt het trio niet minder een brok energie dan het was, maar wordt de vuist die in de oren werd geramd wel van haar boksbeugel verlost. Alsof iemand water bij de whisky heeft gedaan.

Gelukkig blijft het geheel wel even ongenuanceerd (Screwing your girl/In the back of my cadillac/I think bad thoughts), rechttoe rechtaan hard rock met makkelijk mee te zingen refreintjes.

Active Volcanoes, Tonight Is Fine en Had Enough zijn heerlijk mee te schreeuwen rockanthems. Gebalde vuist in de lucht en meeveren op de storm drums.

Hard rock

Hier en daar neigen de Canadezen naar punkrock, met whoohoohoo koortjes en alles. Wel altijd aan de jaren ’80 hardrockkant. Zo zou (I Can’t Handle) Moderation op een goed punkfeest zo tot een moshpit kunnen leiden.

Danko Jones spuugt, zweet en ruikt naar whisky. Maar de geur blijft in grote lijnen de oude geur. De frisse wind die Danko Jones met zijn eerste cd’s bracht, is nog steeds de wind van voren, maar dat is niet meer verrassend.

Below The Belt is een cd voor mensen die willen weten wat ze kopen, een degelijk potje rockenergie, maar niet voor mensen die opzoek zijn naar een nieuwe invalshoek. Gewoon gedegen Danko Jones, niets meer en niets minder.

7/10