Iedereen die in het afgelopen jaar oor en oog enigszins open heeft gehad, moet hem voorbij hebben zien komen, The Tallest Man On Earth.

Deze kleine Zweed wist afgelopen Lowlands al voor een verrassing te zorgen, en onlangs nog in babbelland Nederland verschillende afgeladen zalen tot absolute stilte te brengen.

Een groots artiest dus, deze troubadour uit het hoge noorden. Groots op het podium, maar ook zeker op cd in staat tot ontroering. Het gitaarwerk van de man is haast onnavolgbaar.

Tokkelend alsof hij een vergroeiing van twee a drie extra vingers aan zijn rechterhand heeft, heeft Kristian Mattson geen extra begeleiding nodig. Slechts hier en daar is een kleine toevoeging in het geluid te vinden, een klein snaarinstrument voor de extra kleur.

Traditie

Maar het is vooral die stem die zich in de ziel vastbijt. Ooit moet Bob Dylan zo geklonken hebben, voor de whisky en de sigaretten. Mattson de Zweedse Bob Dylan noemen zou hem echter veel tekort doen. Eerder is hij er eentje die verder bouwt op de traditie: Guthrie, Dylan, Mattson.

The Wild Hunt is een geheel dat van begin tot eind boeit, dankzij Mattson’s kwaliteiten als gitarist, maar vooral ook als liedjesschrijver. Meerdere malen wekt deze plaat de behoefte op om mee te gaan zingen, al bij eerste beluistering.

En dat terwijl het hoofd als dat van een kalkoen op en neer begint te tikken. Deze man met gitaar trekt de luisteraar de plaat in, om die dan geen moment meer los te laten.

Kippenvel

Alsof na negen nummers met gitaar de gevoelige snaar nog niet volop geraakt is, trekt Mattson in afsluiter Kids On The Run de piano uit het rek. Met de galm vol open, een paar goed geraakte akkoorden en een golf aan melancholie zet Mattson hier het kippenvel op de armen.

Even groeit de behoefte om de laatste tonen van deze plaat, samen met Mattson te vertrekken. Richting een horizon, met The Wild Hunt op de oren.

De perfecte plaat bestaat niet, altijd valt er iets op te merken, is er iemand die het helemaal niets vindt. Toch, wat The Tallest Man On Earth hier doet met The Wild Hunt, zal velen in stilte en misschien zelfs tranen brengen. Een stukje schoonheid in imperfectie.

9/10