André van Duin – Dubbel

Na elf jaar brengt André van Duin weer een volledig nieuw album uit. Dit naar aanleiding van zijn 45-jarige artiestenjubileum. Op eerdere jubileumalbums werden serieuze en grappige liedjes al samengebracht, maar Dubbel bestaat voornamelijk uit nieuw materiaal.

Tussen 1972 en 1998 scoorde de volkskomiek meer Top 40-hits dan menig andere artiest. Vooral zijn carnavalsrepertoire bleek populair (met drie nummer 1-hits), terwijl zijn serieuzere werk minder gewaardeerd werd.

Eind jaren ’70 poogde Van Duin toch door te breken als chanteur en bracht vijf liedjesalbums uit met Nederlandstalige evergreens onder de titel And’re André. Gedurende de jaren ’80 verschenen de elpees Wij, Wij Twee en Zing en een decennium later volgden twee cd’s met Engelstalige medleys en Recht Uit Het Hart.

Serieus

Onderwerpen op de eerste cd van Dubbel handelen over liefde, leven en dood. Soms zware onderwerpen, maar het blijft relatief luchtig. Van Duin eert tevens zijn helden Toon Hermans en Wim Sonneveld op gepaste wijze.

Zoals vaker bij Van Duin, drijft een deel van dit album op herhaling. De vertederende liedjes Als Ik Even Niks Te Doen Heb (1999) en Mijn Allergrootste Fan (1982) blijven oprecht in de nieuwe uitvoeringen.

Knettergek

Behalve de reeds beproefde feestnummers De Balletjes Van De Koningin en Ome Cor Heeft Een Drilboor, duiken ook op cd twee remakes op van oudere liedjes. Tante Alida (B-kant ‘k Heb Hele Grote Bloemkoole, 1979) en Ik Heb M’n Dag Niet Vandaag (Ben Je Eenzaam Vannacht, 1992) krijgen een nieuw arrangement, terwijl Lekkere Wijven dezelfde geluidsband gebruikt als de versie uit 1996.

Met Alle Koeien waagt Van Duin zich aan Leonard Cohens Hallelujah. Dat een parodie niet per definitie blasfemie betekent, bewijst hij door niet bijzonder ver af te wijken van de oorspronkelijke tekstinterpretatie. Meer dubbelzinnigheden op Het Balpenlied.

Vertrouwd

Geen van de bekende typetjes van Van Duin zijn te horen op Dubbel. Wel worden Jules Deelder en Frans Bauer op geestige wijze gepersifleerd. Helaas bereikt Van Duin nergens de genialiteit van hits als Ta-Ta-Ta of De Heidezangers.

De productie van Fluitsma & Van Tijn klinkt op beide schijfjes ouderwets. Maar van André van Duin wil je juist iets horen dat vertrouwd aandoet, zelfs als je achter het masker van de clown kijkt.

7/10

NUwerk

Tip de redactie