Op zich zegt de titel van de nieuwe plaat van Cords genoeg. Collage, we hebben hier niet te maken met geheel nieuw werk. Het eerste wapenfeit van de band sinds 1999 is een verzameling van outtakes uit de periode ’90-99.

Opgesierd met drie nieuwe nummers, is het echter wel een plaat die de band weer op de kaart zet. Geen moment klinkt de collectie gedateerd. Sterker nog, alle nummers op deze plaat kunnen de strijd in 2010 in aan.

De mix van noise, shoegaze en het betere indiepopwerk is namelijk weer helemaal hip en Cords was en is daar goed in. Wel is te horen waar we te maken hebben met outtakes.

Nieuw

De tracks die er namelijk het meeste uitspringen zijn de nieuwe. Met noiserockknallers als Pages, die krakkend, maar helder en vooral pakkend uit je boxen knalt is de wereld te veroveren. Boze dames in punknoisebandjes kunnen inpakken als Cords een volledige plaat op de markt brengt met alleen maar van deze nummers.

White Plains, ook een nieuwe, klinkt als een angstige versie van Made Out Of Babies. Traag, gespannen opbouwend in frustratie, iets speelt er onder de oppervlakte.

The Chase daarentegen is wel een aardige track, maar klinkt wel heel erg als Sonic Youth. Goed en gedegen, maar niet de top. 

Dit terwijl My Favourite Chair, Bettie Serveert in een dikke noisejas, meteen kan bijschuiven bij het betere werk van de band. En inderdaad, dit is ook weer een pasgeborene.

Tweezijdig

Dit maakt Collage een zeer tweezijdige cd. Daar waar de outtakes een aardig overzicht geven van een Cords uit het verleden, niet hun beste momenten maar zeker geen dieptepunten, geven de zuigelingen vooral hoop op een toekomst. Een cd met niets dan nieuw materiaal.

Dat Cords een van de beste noisebands is die Nederland heeft gehad in de afgelopen twintig jaar wordt door Collage desondanks bevestigd.

Beeld

Leuk is dan de DVD die bij Collapse zit. Daarop het reünieoptreden van afgelopen jaar, maar veel interessanter voor een overzicht van de carrière, beelden uit het verre verleden.

Een aantal videoclips, VPRO’s Villa 65 opnames, live in CBGB’s, een willekeurige greep uit de scènes waaruit gekozen kan worden. Een prachtige blik in het verleden. Waarmee we terug zijn aan het begin.

Collage klinkt als een goed geheel. Zeg er niet bij dat de meerderheid stamt als outtakes uit de vorige eeuw, en het wordt geslikt als een geheel nieuwe plaat.

8/10