"Hans Teeuwen is de koning van de lach." Zo bezong het onderwerp zichzelf eens in een theatershow. Muziek dient in de shows van Hans Teeuwen vooral als vehikel voor grappen, maar op zijn nieuwe album How It Aches speelt humor de tweede viool.

Cabaretiers die liedjesalbums maken zijn talrijk. Denk maar aan Herman van Veen, Acda & De Munnik, Toon Hermans, Veldhuis & Kemper en recentelijk nog Freek de Jonge.

De meesten houden het bij Nederlandstalige pop- of kleinkunstmuziek, maar Teeuwen gaat zijn eigen idool achterna. Het album How It Aches is ontstaan uit een soort fascinatie voor Frank Sinatra en met American Songbook-repertoire.

Alle liedjes zijn te categoriseren als swing of jazz, met duidelijke invloeden uit meer eigentijdse rock-'n-rol, country en blues. Verwacht echter geen zoetsappige meezingers of gezapige barmuziek. Met Teeuwen als tekstschrijver van vrijwel ieder nummer, hoef je niet te rekenen op brave onderwerpen.

Expliciet

Backingband The Painkillers bestaat uit vijf briljante Nederlandse jazzmusici, te weten; Benjamin Herman, Jesse van Ruller, Ruben Hein, Kasper Kalf en Joost Kroon. Een kwintet bestaande uit serieuze muzikanten.

Humorloos is How It Aches beslist niet. Teeuwen smijt met seksueel expliciete teksten op de zelfgeschreven nummers Good At It, Ain't It Great and Her Majesty. Het melige Hardware Store is een bewerking van het liedje Snelkookpan.

Stemgeluid

Iedereen kent wel een conference van Hans Teeuwen. Sommige mensen kennen zelfs hele shows uit hun hoofd. Met dat beeld in gedachten is het heel moeilijk om Teeuwen als zanger serieus te nemen. Hij lijkt dat ook niet te willen.

Je hoort in ieder stuk dat typische stemgeluid van Teeuwen terug. Wanneer André van Duin een compositie van Gershwin zingt, hoor je er onbewust ook één van zijn vele typetjes doorheen. Dat is hier net zo.

Crooner

Vooral in de rustigere nummers als Whatever You Want Me To Be, Weak Spot en The Worst Of Me klinkt het grote voorbeeld Sinatra door - en dan met name in zijn succesperiode bij Capitol Records. Dat maakt van Teeuwen nog lang geen crooner.

We zijn in Hans Teeuwen absoluut geen groot zanger misgelopen, al blijkt de zingende cabaretier een erg goede liedjesschrijver te zijn. Hij zou er beter aan doen om zijn niet lollig bedoelde nummers weg te geven aan een beter onderlegde vocalist. De humoristische liedjes passen vooral mooi in zijn cabaretprogramma's.

8/10