De verwachtingen voor het debuutalbum van Ellie Goulding waren torenhoog. De nieuwste Britpop hype maakt die met Lights nauwelijks waar.

Nadat jarenlang mannen – of beter gezegd mannenbandjes – de Britse muziekscene beheersten, is het alweer een tijdje vrouwen aan de top in Groot-Brittannië. Na Adele (2008) en vorig jaar Florence & The Machine, ging de BRITs Critics Choice voor 2010 naar Ellie Goulding.

In de verkiezing onder 165 Britse muziekprofessionals van welke nieuwe act zij dit jaar een doorbraak verwachtten, hield de 23-jarige zangeres Delphic en Marina & The Diamonds achter zich.

Electrobliepjes

Ook de muziekliefhebber tipte Goulding. Niet voor niets won zij de prestigieuze BBC Sound Of 2010 poll. En dat alles had de twintiger uit Hereford te danken aan één – in september verschenen – single: Under The Sheets. Een catchy popsong, vol violen-uit-een-synthesizer, electrobliepjes en jaren '80 drums.

Het blijkt de opmaat voor het debuutalbum van Goulding, want op Lights staan tien dergelijke liedjes. Opvallend, gezien de blondine tot voor kort met slechts een akoestische gitaar en haar Joanna Newsom-achtige stem, folkliedjes schreef, speelde en zong.

Pastiche

Een deel van die gitaarliedjes staat op Lights. Alleen dan wel overgoten met een kitscherig, haast pastiche en aalglad electropopsausje van producers Starsmith and Fraser T. Smith (o.a. Keane en Nelly Furtado).

De vergelijking met acts als Little Boots, voor wie Goulding al opende tijdens een tour, Florence & The Machine, La Roux en Lady Gaga dient zich bij het beluisteren van Lights meer dan eens aan.

Mede daardoor klinkt Lights als een ‘bedachte’ plaat. Catchy, radiovriendelijke op elkaar lijkende liedjes met titels als Starry Eyed, This Love (Will Be Your Downfall) en Everytime You Go en hapklare teksten die niet al te moeilijk te verstaan en te begrijpen zijn.

Braafjes

Je vraagt je tegelijkertijd wel af waarom de Britten zo met haar weglopen. Er is namelijk niets vernieuwend aan haar geluid. Het klinkt allemaal te braafjes, Goulding – of beter gezegd: Starsmith en Fraser T. Smith – kleurt netjes binnen de lijntjes. Het verfrissende -  van bijvoorbeeld Gaga – ontbreekt.

Desondanks gloort commercieel succes aan de horizon voor Miss Goulding. Maar alle loftuitingen rechtvaardigt haar debuut geenszins.

5/10