Waarom Marinus de Goederen een soloplaat uitbrengt vol met ballads die zo op elke a balladeer plaat terecht hadden kunnen komen, is de eerste vraag die zich opwerpt bij beluistering van Sorry, Kid.

Het solowerk van de frontman van deze band wijkt namelijk nauwelijks af van het rustigste werk van de Amsterdammers.

Niet dat de plaat er niet mag zijn, er staan zeker goede nummers op. Maar als na 36 minuten de strijkers van het afsluitende Instrumental wegsterven, blijf je toch zitten met de zoektocht naar de meerwaarde van dit soloproject.

Elf tracks waarin de Goederen schippert tussen de rustigste Damien Rice en R.E.M. en American Music Club.

Spannend

Vooral daar waar hij voor de dreiging gaat, klinkt Mr. a balladeer het spannendst. Zo geeft in Why Hitler Loved His Dog de rechthoekigheid van de houterige drumcomputer in combinatie met de herhalende tekstformule en botsend met de juist zeer vloeiende strijkers een prachtige spanning.

Als een opbouwende groep stormwolken, die nooit openbreken.

Meeslepend

Ook When A Law’s Been Broken en What The World Needs Now Is A Killer Storm zijn nummers die in compositie en instrumentarium een knappe meeslependheid weten te creëren. Liedjes waar je deze plaat voor kunt kopen.

Helaas worden zij wel omringd door liedjes die minder de aandacht weten te trekken. Niet bepaald slecht, maar ook niet bepaald boeiend. En dan komt die vraag weer.

Amorf

Vooral ook omdat Sorry, Kid daardoor ook een beetje een soep van ballads wordt, en de toppers – die ook echt toppers zijn – opgaan in een amorf geheel van rustige liedjes waarbij het een lange 36 minuten worden.

Iets wat niet doorbroken wordt door het ene moment dat de Goederen uit de bocht vliegt, More Or Less The Sort Of Shit Ex-lovers Get Restraining Orders For. Juist omdat ook deze te tam is om je even echt op te schudden.

EP

Misschien had de rest van de band het te druk voor een derde, misschien moet De Goederen iets voor zichzelf bewijzen of was er iets dat hij per se kwijt moest met of zonder band.

Maar met wat sterk schrapwerk had een EP van vijf á zes nummers ook volstaan en het minus de huidige balast ook beter gedaan.

6/10