Met de lijstjes van beste albums van 2009 nog warm uit de oven, worden de lijstjes met beloftes voor 2010 al gebakken. Als we deze lijstjes mogen geloven, dan is Delphic een van de sensaties die ons dit jaar op dancegebied te wachten staat.

Een reeks sterke singles in Engeland en optredens in voorprogramma’s van onder andere Orbital en Kasabian heeft al een buzz, misschien zelfs een hype, rond de band gecreëerd.

Goede singles, een goede livereputatie en een door de Britse pers gepushte hype maken echter geen goed album. Gelukkig bewijst het kwartet uit Manchester met Acolyte dat de in 2009 opgebouwde buzz meer is dan de zoveelste Britse bubbel klaar om te barsten.

Geworteld in de Haçienda- en Factory Records-traditie uit de thuisstad zet de band tien sterke indiedancetracks op plaat.

Manchester

Met Manchester in het hoofd is New Order al snel in de mond genomen, en inderdaad is Delphic schatplichtig aan deze stadsgenoten. Zo zou Submission niet hebben misstaan op een van de New Order platen.

Maar met alleen die vergelijking doe je het viertal wel tekort. De electropop op Acolyte refereert aan Kraftwerk, Depeche Mode, Underworld en zoals in de opener Clarion Call, aan Bloc Party.

Met al deze verwijzingen maakt de band een niet origineel maar wel zeer fris en dansbaar eigen geluid, goed voor de grote festivalterreinen.

Body

Of dit Delphic tot de grote belofte maakt van 2010 blijft dan toch de vraag. Hoewel deze plaat zeker de charts zal gaan bestormen in Groot-Brittannië en wellicht ook in Nederland, is het de vraag of hij genoeg body heeft om de eindlijstjes te halen.

Nummers als Red Lights zijn gegarandeerde dansvloerkrakers, maar tien nummers achter elkaar worden al die hitjes wel wat langdradig en te lang uitgerekt. Iets wat live vast fantastisch werkt, op de plaat echter niet elke keer.

Lat

Dat maakt Acolyte wel de eerste goede cd van het jaar, een album dat de lat aardig hoog legt. Wel met de verwachting dat de echte goede sprongen nog moeten komen, die van 2010 en die van Delphic zelf.

Dit is een goede eerste sprong waarmee de band zich zeker in de kijker speelt van menig indiedanceliefhebber, maar er zal een sterkere tweede ronde moeten komen. Maar met de festivals in het vizier gaat Delphic dit jaar hoge ogen gooien. Grote tent, veel mensen, laat op de avond en het gaat los.

8/10