Wanneer namen als RZA, Q-tip, Mos Def en Ludacris besluiten samen te werken met een blues/rockband dan zijn de verwachtingen hoog gespannen.

Als de Wu Tang Clan vervolgens toestemming geeft om nieuw werk van Ol Dirty Bastard toe te voegen, dan zijn alle ingrediënten voor een succesvol album aanwezig.

In Blakroc komen al deze elementen bij elkaar. Dat zorgt voor een zeer gevarieerd hiphopalbum, waarop veel kleuren en smaken van hiphop te horen zijn. Op het album laten veel verschillende rappers horen waar ze goed in zijn.

Variëteit

Op Coochie komt Blakroc met een typische Zuid-Amerikaans geluid, aangevuld met raps van Ludacris. Laat je daardoor echter niet misleiden, want het opvolgende nummer On The Vista is juist een rustiger beat voorzien van een rap van Mos Def en op Dollaz & Senze laat GZA horen hoe de Wu Tang Clan hiphop maakt.

Dat betekent dat het een erg veelzijdig album is, maar tegelijkertijd dat er weinig lijn in het album zit. Het album lijkt een verzameling losstaande nummers, alsof het een ‘best of’ album van de afgelopen maanden is. Voor een album is dat wat teleurstellend.

Pareltjes

Tegelijkertijd zijn er op individueel niveau wel echte pareltjes op het album te horen. Why Can’t I Forget Him me Nicole Wray is zo’n nummer. Met een heerlijke doorlopende bas en een rustige beat heeft het nummer een experimenteel geluid, dat evengoed herkenbaar is.

Het knappe is dat The Black Keys voor alle rappers en de verschillende stijlen een bijpassende track weten te produceren. Het is daarmee een geslaagde samenwerking tussen veel rappers dat op individueel niveau goede nummers heeft, maar als geheel niet overloopt in samenhang.

7/10