Mocht er ooit behoefte zijn aan een blauwdruk van postrock, een plaat waarop alle standaard riffs en verplichte trucjes van het genre voorbij komen, dan is de nieuwe plaat van Russian Circles waarschijnlijk een goede kandidaat.

Het Amerikaanse drietal levert met Geneva hun derde album af. Voorgangers Enter (2006) en Station (2008) blinkten uit in originaliteit en vakmanschap en dat zorgt voor hoge verwachtingen bij de eerste draaibeurt van deze nieuweling.

Maar al bij opener Fathom worden van die hoge verwachtingen enkele decimeters afgesnoept. De combinatie van opkomende feedback en huilende strijkers lijkt wel heel erg op Godspeed! You Black Emperor en de gitaarpartijen die daarop volgen zitten in het repertoire van menig beginnend postrockbandje.

Ook bij het daarop volgende titelnummer spitsen de oren zich niet. Haalde Russian Circles eerder nog met succes inspiratie uit de metalhoek, de dertien-in-dozijn hardcore-riff die hier door de speakers komt rollen zorgt bijna voor plaatsvervangende schaamte.

Creativiteitsarmoede

Geneva lijdt aan creativiteitsarmoede en mist de overtuigingskracht die op Enter en Station wel duidelijk hoorbaar was. Het is nog net niet zo erg dat je aan het begin van het nummer al weet waar de band een aantal minuten later uit gaat komen, maar het muzikale pad is wel per strekkende kilometer te voorspellen.

Zo begint Melka veelbelovend maar verzandt dat na enkele minuten toch weer in het bekende postrockidioom met de voortstuwende gitaar en dito ondersteunende bas- en drumpartij.

Een postrockplaat is natuurlijk geen postrockplaat zonder het gebruik van samples van pratende mensen en dus komt er in het intro van When The Mountain Comes To Muhammed eentje voorbij. Ook de verplichte blazers laten zich hier even horen, waarna het nummer rustig naar zijn einde toe kabbelt.

Drumpartijen

Dit is zeker niet de beste plaat van Russian Circles, al is er gelukkig nog wel een lichtpuntje te vinden. Constant hoogtepunt blijven de drumpartijen van Dave Turncrantz, die zoals gewoonlijk ritmes uit zijn kit weet te toveren waar mindere drummers alleen maar van kunnen dromen.

Maar het talent van Turncrantz, kan Geneva natuurlijk niet in zijn eentje dragen. Bij menig andere band was dit eindproduct een prima resultaat geweest, maar door de staat van dienst van Russian Circles kan deze plaat niet anders dan teleurstellen.

Russian Circles is een uitstekende band, maar op Geneva even niet. Hopelijk weet de band zich voor de vierde toevoeging aan de discografie te herstellen.

6/10