Het Amerikaanse trio A Place to Bury Strangers is een rijzende ster aan het shoegaze firmament. Hun nieuwste plaat Exploding Head zet die zegetocht ongetwijfeld in een nog hogere versnelling.

Want het trio laat op deze schijf een mooie ontwikkeling zien ten opzichte van de naamloze voorganger. De verbetering zit hem in het feit dat niet meer alle nummers eindigen in een orgie van fuzz en distortion, maar de meeste liedjes nu duidelijk naar een hoogtepunt toewerken.

Ook productioneel is de band gegroeid. Zaten de verschillende instrumenten op de eerste plaat soms nog wat in elkaar gedrukt, op Exploding Head wordt de muur van gitaargeluid subtieler over drums en bas heen gedrapeerd, waardoor het geheel sterker over komt.

De vocalen liggen wat hoger in de mix, waardoor de nasale stem van zanger-gitarist Oliver Ackermann beter uitkomt en je zo hier en daar warempel eens kunt verstaan wat hij zingt.

Explosie

Was het debuut al een explosie van gitaargeweld, op Exploding Head worden de muren van geluid nog wat hoger opgetrokken. Zanger-gitarist Oliver Ackermann houdt er bedrijfje op na dat de veelzeggende naam Death By Audio draagt.

Hier maakt hij effectpedalen die luisteren naar klinkende namen als Total Sonic Annihilation, Fuzz War en Interstellar Overdriver. Welke van zijn handgemaakte pedalen voor zijn eigen waterval van feedback zorgen is niet bekend, wel dat je trommelvliezen er van gaan klapperen.

Echo

A Place To Bury Strangers heeft goed naar haar voorgangers geluisterd en daar vervolgens zelf een paar ijzersterke nummers van gebouwd. Invloeden van The Cure zijn duidelijk terug te horen in de gitaarrif en de spookachtige echo op de zang in Keep Slipping Away.

De bas- en gitaarlijnen in het titelnummer zijn een hoorbare buiging naar Joy Division en het van distortion doordrenkte In Your Heart is een duidelijke verwijzing naar shoegazevoorbeelden Jesus and the Mary Chain. Jay Space bedient zich nog steeds van ruimtelijke doffe drums die aan de vroege Sonic Youth of My Bloody Valentine doen denken.

Health

Maar A Place to Bury Strangers heeft ook bij de hedendaagse muziek zijn oor te luisteren gelegd. Op de intro’s van Everything Always Goes Wrong en Ego Death zou bijvoorbeeld een band als Health jaloers zijn.

Na tien nummers in krap drie kwartier is het mooi geweest en schreeuwen je oren om rust. De albumtitel had bijna niet toepasselijker gekund: deze plaat is zo goed, je hoofd ontploft er bijna van.

9/10

A Place to Bury Strangers speelt op 26 november op het Le Guess Who festival in Utrecht en op 27 november in Vera in Groningen.