Het leven van een muziekliefhebber biedt een aantal zekerheden, en een van die zekerheden is de constante kwaliteit van het werk van Lou Barlow.

Begonnen bij Dinosaur Jr maar daar na onenigheid met de banddictator J. Mascis uitgestapt, heeft hij met Sebadoh, Sentridoh, Folk Implosion en onder eigen naam het nodige ‘gewoon goede’ en soms zelfs briljante materiaal uitgebracht.

Nu is er vrede gesloten met Mascis en heeft begin dit jaar de tweede Dinosaur Jr plaat in de originele bezetting het licht gezien.

Dit weerhoudt de ongekroonde koning van de huisvlijt er echter niet van om in een tot huisstudio omgedoopt bijkamertje verder te knutselen. En ook dit resultaat, de tweede plaat als Lou Barlow, mag er weer wezen.

Ruig

Bij het invallen van de eerste gitaar van Goodnight Unknown is meteen duidelijk dat de toch meer rustige inval van Emoh gedeeltelijk is losgelaten. Sharing klinkt meer als Sebadoh dan welk van zijn andere solomateriaal ooit heeft gedaan. Ruige indiepop die je oor in moet.

Dat is echter niet het enige dat Barlow deze plaat te bieden heeft. De afwisseling is groter dan op welke voorgaande plaat dan ook, wordt ons eigenlijk een spectrum geboden van Bakesale tot Winning Losers en alles wat daar muzikaal tussen invalt.

De liedjesbakker Barlow gaat van kleine, bijna aan Guthrie refererende liedjes naar popliedjes die hij ook in zich heeft. En alles volgens hetzelfde principe: als het simpel kan, hoef je het niet moeilijk te maken.

Klepvuilnisbak

De klepvuilnisbak is nog steeds een mooi percussiemiddel, en krakende gitaren die als stofzuigers klinken (One Machine, One Long Flight) horen nog steeds tot het muzikale vocabulaire.

Net als het aan en uitzetten van de bandrecorder. Toch is er ook wel wat veranderd, hier en daar lijken doordachte arrangementen van toetsen en strijkers aan de oppervlakte te komen. Maar nergens doet dat af aan de puurheid van Barlow, eerder verrijkt dit het geluid.

Blind

Goodnight Unknown hoort dan ook bij het rijtje van betere platen van Lou Barlow. Dat Losing Losers ontbreekt in je collectie, hoeft geen schande te zijn.

Maar als je zijn andere werken hoog hebt zitten, dan is dit een plaat die je blind kunt kopen. Wederom gevuld met relationeel leed en genot, een album voor de rustige herfstavonden.

8/10