Marielle Woltring heeft al jaren de droom een geheel eigen muziekstijl te ontwikkelen. Een mooie droom en een hooggelegde lat. Met het debuut van haar muzikale alter ego Lavalu heeft zij zeker een zeer eigen geluid neergezet.

Zelf definieert Lavalu het als nu-pop, een mix van jazz, klassiek en triphop aangevuld met alles wat ooit haar oor moet zijn gepasseerd.

Je zou bij beluistering haast denken dat de Sting uit midjaren ’80 met zijn op jazz georiënteerde popgeluid Lamb en Moloko in zijn geluid heeft opgenomen en daar een paar klassiek geschoolde muzikanten bij uit heeft genodigd.

Breed

Door de brede mix van stijlen is Hope Or Liquid Courage geen makkelijk luistervoer geworden. Het is een plaat die aandacht en luisterbeurten nodig heeft voor hij goed en wel inzinkt.

Neem je die tijd dan zullen zich een aantal poppareltjes aan je ontvouwen. Great Expectations walst dan lekker door je kamer en Cradle Song wiegt je als Lamb tot rust. Of Hope, dat als een Engelsman in New York over je uitrolt.

De meest conventionele liedjes, waar het minst gezocht wordt naar een ludiek geluid, maar wel met een eigen gezicht.

Zoektocht

Toch is de zoektocht naar dat eigen gezicht, of beter, de geheel eigen muziekstijl hetgeen de cd moeilijk houdt. Af en toe ontspoort die zoektocht naar vergezochte wisselingen, die meer gebaseerd lijken op technisch vernuft dan op een zekere popsensibiliteit.

Dan lijkt het alsof Lavalu te hard bezig is met anders zijn. Een plotselinge break van triphop naar klassieke piano mag dan anders zijn, maar is niet perse beter.

Technisch

Muziek- en productietechnisch gezien is het dan ook een erg goede plaat. Woltring heeft een aantal zeer bekwame muzikanten om haar heen verzameld die excelleren in dienst van de muziek, en bij tijd en wijlen naar voren komen.

In al deze techniek valt de emotie echter soms weg. Mooie liedjes met pracht arrangementen maken niet meteen een kloppend hart.

Complex

Voor mensen die graag hun heil zoeken in complexe pop, is dit dan ook een ideale plaat. Sowieso een prachtdebuut, maar geen plaat voor de liefhebber van de rudimentaire emotie in de muziek.

Veel terugvallend op Sting en de pioniers van de Triphop heeft Lavalu een leuke mix te pakken. Nu nog zorgen daar de mensen mee te leren pakken.

6/10