Eerder deze maand speelde de punkrock band AFI in de Melkweg. Verrassend genoeg sloegen zij het nieuwe materiaal van Crash Love grotendeels over. Zonde, zo blijkt, want de band is eindelijk volwassen.

De band heeft duidelijk een beetje afgekeken bij de buren van Rise Against. Snelle stukken wisselen elkaar af met rustige intermezzo's en het geschreeuw maakt langzamerhand plaats voor zang.

Op Crash Love gaat AFI veel meer voor de melodie en zang. Af en toe komt er nog wat geschreeuw voorbij, maar dat is te verwaarlozen.

Dat het niet nodig is en veel fijner met zang bewijst AFI in ieder geval. Het is misschien niet zo stoer maar luistert wel zo lekker weg.

Gecontroleerd

AFI was altijd een beetje onoverzichtelijk. Een ontzettende bak herrie was het in ieder geval. Ongecontroleerd en zonder enige structuur. Op Crash Love durft de band het aan om echte liedjes te maken.

Dit lukt het beste op Beautiful Thieves. Vanaf de eerste seconde weet je eigenlijk al dat het los gaat barsten, maar de spanning wordt prima opgebouwd. Uiteindelijk knallen de gitaren er bij het refrein keihard in. Ondersteund door een koor ontstaat er een bijzonder en groots geluid.

Toegankelijk

Doordat melodie en zang een grote rol innemen op Crash Love wordt de plaat meteen een stuk toegankelijker. De band doet meerdere malen denken aan bands als Blink 182. Dat is waarschijnlijk wel een domper voor de echte fans.

End Transmission kan bijvoorbeeld zomaar nog meer airplay krijgen dan eerder bijvoorbeeld Girl's Got Grey, dat ook al een bescheiden hit was. Helemaal geen vervelende ontwikkeling aangezien het genre toch redelijk onderbezet is op de radio.

Slechterikken

Een positivie ontwikkeling dus voor AFI. Dit gezicht staat de band namelijk veel beter dan die van de geforceerde slechterikken. Misschien kan de Melkweg nu plaatsmaken voor steeds grotere zalen zoals bijvoorbeeld de HMH.

Toch moet het niet veel meer richting pop gaan. De stem van Davok kan een ballade simpelweg niet aan. Zo mainstream als Green Day gaat AFI dan ook niet worden. Dankzij Crash Love kan de groep met een beetje geluk richting de grote festivals en dat is meer dan genoeg.

7/10