Met een tiental krachtige en melodieuze composities schijnt het vierde album van Redemption als een heldere ster aan het progressieve metal firmament.

Het grote gevaar binnen dit genre, het zich verliezen in eindeloos instrumentaal gerommel ten koste van de coherentie van een nummer, wordt deskundig ontweken door deze groep, die daarmee haar grote klasse bewijst.

De band die gitarist en toetsenist Nicolas van Dyk rond zich heeft verzameld, kent dan ook de nodige oudgedienden: zo is Ray Alder natuurlijk een welbekende naam in deze tak van sport, aangezien hij al meer dan twintig jaar de microfoon vasthoudt bij mastodont Fates Warning. Gitarist Bernie Versailles verdiende zijn sporen al bij Agent Steel.

Hard

Verbaasd dat die bandnaam valt binnen deze context? Dat is echter minder vreemd dan het misschien op het eerste gezicht lijkt, want hoewel Redemption weinig met thrashmetal te maken heeft, klinkt de band vaak behoorlijk hard voor progressieve begrippen.

De kille, bijtende riffs in Leviathan Rising zouden bijvoorbeeld niet misstaan op een Nevermore album.

Radiovriendelijk

Daarnaast staat deze plaat echter ook bol van lyrische momenten, die wellicht nog het meest aan de oppervlakte treden in de pakkende ballade What Will You Say, die met zijn sterke melodielijn en scheurende gitaarsolo’s welhaast radiovriendelijk mag heten.

Dat is meteen de grote kracht van dit album, want ook de stevige nummers spreken onmiddellijk aan door de memorabele melodieën.

Daardoor klinkt deze schijf bijna even fris als zijn titel, met negen weliswaar tamelijk uitgesponnen, maar altijd goed gestructureerde liederen en de epische afsluiter Love Kills Us All/Life In One Day, die het klassieke ‘van het duister naar het licht’ patroon volgt.

Impact

Met zijn combinatie van instrumentale virtuositeit en directe emotionele impact mag Redemption zich tot die kleine groep van progressieve metal bands rekenen, die ook buiten de harde kern van genrefanaten enige potten zou kunnen breken.

Het duet dat Ray Alder tijdens Another Day Dies aangaat met James LaBrie, de zanger van de onbetwiste koploper op dat gebied Dream Theater, vormt wat dat betreft al een hoopvol teken.
Nu maar afwachten of het oordeel van de wereld ook gunstig uitvalt voor deze heren.

8/10