Madonna - Celebration (cd + dvd)

En daar is weer een nieuwe Madonna-verzamelaar. Met geremasterde versies dit keer. Maar waarom eigenlijk?

Want wie zit er op geremasterde nummers van Madonna te wachten? Voegt dat überhaupt wat toe? Horen we opeens a la The Beatles allerlei achtergrondgeluiden en klinken de liedjes als herboren?

Nee. Oudere nummers als Like A Virgin en La Isla Bonita doen eerder wat klinisch aan, dan dat de opfrisbeurt ze goed heeft gedaan. Op later werk is van enige verandering op auditief gebied niets te merken. Aan opnames waar niks mis mee is valt immers weinig op te poetsen.

En er waren toch al twee prima verzamelaars van Madonna? The Immaculate Collection uit 1990 geeft een keurig overzicht van de hits van de Queen of Pop tot aan het album Erotica.

De tweede verzameling droeg de wat ongeïnspireerde naam GHV2 en voorziet in nog eens een decennium aan hits. De echte fan koopt daar dan nog de ballad-verzamelaar Something to Remember bij en dan is de collectie compleet.

Contract

Het handjevol hits dat mevrouw Ciccone na GHV2 scoorde rechtvaardigt het uitbrengen van deze Greatest Hits helemaal niet. Wat ongetwijfeld een veel grotere rol heeft gespeeld is dat de popster nog een laatste plaat nodig had om haar contract bij Warner Music te vervullen en een verzamelalbum daar altijd een goede oplossing voor is.

Hoppa, doen we er een dvd met alle video’s bij en de consumenten kunnen weer bij de kassa in de rij gaan staan.

Kameleon

Madonna staat bekend als muzikale kameleon, die met de juiste songwriters en producers in zo’n beetje elk pop-gerelateerd genre wel een hit weet te scoren. Zonder enige moeite verkende de ze de afgelopen paar decennia dance, r&b, country, rock en op de nieuwste single Celebration komt zelfs wat trance voorbij.

Op de muziek op de twee schijfjes valt dan ook niks af te dingen, want haar grootste hits staan er inderdaad op. Wat wel merkwaardig is, is dat de dvd staat geprogrammeerd in chronologische volgorde, terwijl op de cd’s alle hits om onduidelijke redenen door elkaar zijn gegooid. Dat levert rare contrasten op.

Zo ga je van het r&b-achtige 4 Minutes naar de inmiddels toch wat gedateerd klinkende synthesizer in Holiday en van een Madonna met omhoog geschroefde piep-vocalen in Borderline naar de laid-back gitaarswing in Secret. Waar de dvd duidelijk per tijdsvak alle muzikale reïncarnaties van de megaster laat zien, is de wisseling van stijlen op de cd’s vooral irritant.

Haastwerk

De hele compilatie wekt de indruk van haastwerk. De hoesfoto van de cd is nog wel aardig uitgevoerd, maar de coverfoto van de dvd lijkt wel een slecht in elkaar gephotoshopt en vervolgens belabberd gekopieerd A4tje.

En het cd-boekje had natuurlijk bomvol achtergrondinformatie en songteksten moeten staan, in plaats van de pop art-achtige pastiche die het nu geworden is.

Als dit een viering van ruim 25 jaar Madonna zou moeten zijn, raken wij er in ieder geval niet bepaald van in feeststemming. Het was een popster van haar formaat waardiger geweest als aan dit oeuvre-overzicht ook enigszins tijd en aandacht was besteed, in plaats van het als contractuele verplichting boven tafel te toveren.

6/10

Tip de redactie