Stilstand is achteruitgang. Electro-act Vitalic laat op zijn tweede studioplaat horen dat dit niet per definitie waar hoeft te zijn.

Op Flashmob grijpt Vitalic juist terug op authentieke elektronicageluiden uit de jaren ’70 en ’80. Krautrock, new wave, disco en techno worden aan elkaar geweven met ouderwetse synthesizers. Of iets dat die klanken verdacht nauwkeurig nabootst.

Achter het pseudonym Vitalic gaat de Fransoos Pascal Arbez-Nicolas schuil, die ook producties maakt onder de naam DIMA.

Zijn remixdiscografie is indrukwekkend, met A-lijst artiesten als Björk, Giorgio Moroder, Daft Punk, Miss Kittin, Basement Jaxx, Röyksopp en Moby.

Dit jaar maakte Vitalic nog indruk met zijn optreden op Lowlands. Fans hebben lang moeten wachten op nieuw werk van de Fransman, want het debuut OK Cowboy stamt alweer uit 2005. Als zoethoudertjes verschenen er in 2007 wel nog een mixplaat en een livealbum.

Flashmob

Een flashmob is een groep mensen die spontaan korte tijd bij elkaar komt, een actie onderneemt en weer verdwijnt.

De eerste officiële flashmob werd gehouden in mei 2003 in Manhattan, New York en was georganiseerd door een redacteur van Harper’s Magazine.

Dit cultuurverschijnsel gaat gepaard met de populariteit en toegankelijkheid van digitale media, variërend van fora tot Twitter. Het vluchtige karakter van zowel digitale media als het fenomeen flashmob, vinden zijn weerslag in de muziek van Vitalic.

Moroder

Nergens op Flashmob maakt Vitalic er een geheim van dat synthpionier Giorgio Moroder een groot voorbeeld is. Poison Lips lijkt zelfs verdacht veel op de door Moroder geproduceerde discoklassieker I Feel Love, in 1977 een wereldhit voor Donna Summer.

Het nummer Your Disco Song memoreert zonder aarzelen aan Words van Tom Tom Club, indertijd een afsplitsing van Talking Heads. Bovendien is het onvermijdelijk om Kraftwerk niet als referentie te noemen bij beluistering van dit album.

Superlatieven

Het is gebruikelijk dat een biografie bij een nieuwe plaat bol staat van de superlatieven. De bio bij Vitalic gaat daarin wel erg ver en noemt Flashmob “a giant step ahead for electronic music in general”.

De hoge verwachtingen kunnen dan al bijna niet meer waar gemaakt worden. Flashmob is dan ook geenszins vernieuwd.

Wel is het een hele welkome aanvulling binnen het genre electro, zeker voor liefhebbers van analoge synthesizers. Het is alleen jammer dat de plaat zo slecht gemasterd is.

7/10