Gianna Tam - Make Me Smile

Op de cover zien we al een miniglimlachje en daar is best een reden voor. Gianna Tan mag deels trots zijn op Make Me Smile. Al bedient Tan zich van clichés toch horen we hier een talent. Hoogtepunt is het schitterende This Time.

Gianna Tam maakte reeds haar opwachting bij Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door dus dan weet je al hoe laat het is.

En al is Tam’s stem niet sterk en vol genoeg als die van Sabrina Starke of Giovanca om in de bovenste liga van de souldiva’s te debuteren, een opmerkelijke verschijning is Tam wel.

Als stiefdochter van de vermaarde slagwerker Lucas van Merwijk, beste jazzdrummer in de jaren negentig volgens de Slagwerkkrant, zat ook Tam snel achter een van de drumstellen.

En daar zit ze met grote regelmaat nog steeds. Ook op haar solodebuutalbum Make Me Smile deelt ze de drumstokken en trommels met pa-lief.

Vlekkeloos

Van Merwijk tekent ook voor de productie. Een vakkundig verrichte klus. Net als de instrumentatie van de andere muzikanten op het album. Vlekkeloos is het kenmerk en dat stelt de vele matige composities veilig.

Tam doet ook geen poging om hier te excelleren. Bovendien vraagt het subgenre waar Make Me Smile ondervalt, softjazz en jazzpop, om dergelijk afgeronde liedjes. Ruimte voor flarden improvisatie of diepgaande thematiek is er amper.

Zo nu en dan mag een van de getalenteerde blazers een korte toonladder accentueren. Op de flauwe reggaeritmes van Let’s Talk zijn het ook die blazers die voor de pit zorgen en het nummer redden.

Gevoel

Halverwege het album kom je in aanraking met de gevoelige snaar. Dankzij het nummer This Time. Dat bezit een mooie melodielijn en een ietwat trieste sfeer. Dit is een signaal dat we Tam niet uit het oog en oor mogen verliezen. Hier zit meer in de kan.

Een opvallende rol op Make Me Smile wordt ingevuld door gitarist Matthijs van Beek. Op het rustige Not Dying blinkt hij uit met een Wes Montgomery-achtig, fraai spel. Tevens komt hier ook Tam’s zang optimaal tot zijn recht.

Van Beek valt ook op met een soepele riff op het feestachtige Shifting. Een tweede nummer dat potentie heeft is Separated. Hier werken Tan en haar groep naar een onstuimig climax. Wel volgens een vaker bewandeld pad, maar vol met passie en pit.

Wordt vervolgd

Make Me Smile tovert heel soms een glimlach op het gezicht, even later wordt de gaapklier geactiveerd. Liefhebbers van Trijntje Oosterhuis, en dat zijn er niet weinig, maar ook de eerder genoemde Starke, Giovanca en bands als Relax worden op de wenken bediend.

En een ding is zeker, Tan is een talent, al komt dat op haar debuutalbum nog niet voor 100% aan de oppervlakte.

6/10

Tip de redactie