Milky Ways, het tweede album van de Zweedse geluidsknutselaar Joakim, zou zowaar een soundtrack voor een science fiction film uit de jaren ‘80 kunnen zijn. De maker bedient zich van een arsenaal van apparaten en geluiden uit die bonte en blitse jaren.

Dat resulteert in een wisselvallig album met een paar schitterende momenten. Zoals Love & Romance & A Special Person. Een nummer als een boek.

Joakim maakte in de dancescene naam als remixer. Tot zijn klanten tellen Simian Mobile Disco, Cut Copy, Air, Tiga en Annie. En vele anderen.

Zijn eclectische manier van songschrijven en gave om met beats en geluiden iets moois te kunnen maken viel al op ten tijde van zijn debuutalbum Monsters & Silly Songs. Na het liefkozen van disco, postpunk en pop duikt Joakim nu dieper in de materie van de muziek.

Bruut

Moedig is Joakim zeker, en misschien ook wel dom, om het brute buitenbeentje Back To Wilderness aan het begin van zijn muzikale avontuur te zetten. Dit epos straalt een dreigende sfeer uit die je kent van drone-acts zoals Sunn 0))).

Als afsluiter had dit Sturm und Klang nummer, bestaande uit een combinatie van drone, gliche, avant-garde en wave/dance, je ademloos achtergelaten.

Onthaasten

Begin met het absolute hoogtepunt van Milky Ways, het eerder genoemde Love & Romance & A Special Person. Dat slimme, ruimtelijke nummer biedt zowel de mogelijkheid tot onthaasten als om te dansen.

De zalige synthesizers slaken diepe zuchten in een elastisch geraamte waartussen andere keyboardklanken schommelen. Inderdaad, een loop die niet snel verveeld. Die jaren ’80 productie zorgt voor de juiste sfeer.

African Beat

Een jaren ‘80 gevoel krijg je ook tijdens het postrocksoundtracknummer King Kong Is Dead. En mocht je vrezen dat je nu alleen maar nostalgische sounds, rare experimenten en ondansbare dansmuziek voor je kiezen krijgt, dan biedt de single Spiders een aardig alternatief.

Huppelend op een African Beat en voorzien met andere Afrikaanse harmonieën heeft dit nummer iets hips. De krijsende synthgitaren op Fly Like An Apple zorgen dan weer voor een tweede wake-up call.

Talent

Joakim zet je regelmatig op het verkeerde been. Hij overtuigt niet met elk nummer en verliest soms het overzicht. Dat wordt echter nooit een ramp. Joakim zorgt voor voldoende spanning en avontuur. Die bebrilde Zweed is een talent.

Live treedt hij op met de band The Disco. Echt afschuwelijk en spuuglelijk is echter wel het artwork. Te beginnen met dat mislukte deathmetallogo. Gelukkig ligt hier nog een leeg hoesje.

8/10