The Britse rapper Funky DL wil met zijn nieuwe album een kijkje geven in de achtergrond van zijn muziek. Leuk voor de fan, redelijk vervelend voor de neutrale luisteraar.

Want Funky DL leidt op zijn album The Interview alle tracks in met een stuk interview, dat uit een radioprogramma lijkt te zijn geknipt.

Een presentator stelt vragen aan de rapper en de luisteraar wordt ‘getrakteerd’ op 30 seconden antwoord. Het opvolgende nummer gaat over het stukje interview.

Leuk bedacht, dat moet worden toegegeven, maar ook storend voor de luisterervaring. Wie de stukjes interview meer dan twee keer heeft gehoord kent de inhoud ervan wel, en wat dan overblijft is een 30-seconden durende storende interruptie tussen de nummers, of het verplicht skippen.

Daarbij komt dat niet alle stukjes toelichting even verlichtend zijn voor de nummers die volgen.

Jazz

Verder is The Interview voor een hiphopalbum erg muzikaal. Bijna ieder nummer is doordrenkt met oude jazzsamples, wat het album een rustige sfeer geeft.

Het nummer 1947 brengt naast jazz-samples ook een mooie zangpartij van zangeres Lei-An. De rustige rap van Funky DL combineert erg goed met die muziek. Wat dat betreft heeft de rapper een gebalanceerd album afgeleverd.

Flow

Anderzijds is de flow van Funky DL niet erg speciaal, en zijn de teksten inhoudelijk vaak ook niet erg interessant. Dat wil zeggen: de rap onderscheidt zich niet echt van de muziek en lijkt niet centraal te staan op het album.

Daardoor is The Interview een album dat wel aardig is om op de achtergrond te luisteren, maar dat minder geschikt is om van de genieten met de stereo op 10.

6/10