Meisjes met een piano. Sinds de grote labels er achter zijn hoe lucratief deze zijn, hebben ze ons overstroomd met verschillende incarnaties van de soort. Dit in de hoop om het succes van Tori Amos en Fiona Apple te evenaren.

Met Regina Spektor hebben ze het echte ding te pakken, en haar nieuwe album bevestigt dat.

Terwijl Amos verloren is geraakt in haar strijd om te worden herinnerd als een belangrijk artiest, en Apple in de rug is gestoken door haar platenmaatschappij zijn de fans in afwachting van iets nieuws.

Met het vierde album Begin To Hope kwam Spektor boven drijven in de mainstream, en kreeg de nodige aandacht. Maar buiten de piano vallen de vergelijkingen eigenlijk wel weg, de in Rusland geboren zangeres klinkt erg als zich zelf.

Popinstinct

Spektor, een klassiek geschoold pianist, is een vreemd, soms goofy, maar erg charmant karakter. Ze is begenadigd met een haarscherp gevoel voor pop met poëtische en vaak provocerende teksten, met de nodige humor.

Met haar stem kan, en doet, ze alles. Het is als kijken naar een vlieger in de lucht, en dat laat ze grappig en makkelijk klinken.

Het succes heeft haar niet veranderd. Voor een instant-hit had ze The Calculation als eerste single kunnen nemen, in plaats daarvan komt ze met Laughing With. Een scherp nummer over hoe wij het geloof materialistisch gebruiken in deze samenleving.

Maatschappij, religie en geloof zijn thema’s die veel terugkomen in haar nummers. Bijvoorbeeld in Human Of The Year of in Genius Next Door, waarin atheïsten bidden voor sarcasme en het genie voor het medicijn. Of in Machine, een spookachtig science fiction verhaal met klassieke invloeden.

Onverwacht

De popmomenten worden gekarakteriseerd door de onverwachte trekjes. Eet, Two Birds of Dance Anthem Of The 80’ zouden in elk zichzelf respecterend indie-radioprogramma terecht kunnen.

Spektor gaat zelfs zover om haar impressie van een dolfijn te geven in het ska-achtige Folding Chair. Niet veel mensen kunnen hier mee wegkomen, en nog steeds charmant klinken.

De vier superproducers die aan deze plaat werkten, sluiten naadloos op elkaar aan. Far zweeft naar je en brengt je vermakelijke open verhaaltjes over mensen. Spektor is comfortabel, direct en meer in controle dan ooit eerder.

De dure studios hebben haar nummers opgepoetst, maar haar naïviteit niet weggepoetst. Het excessieve van de alt-folk is losgelaten, wat overblijft is haar blootgelegde talent.

8/10