Het Australische The Butterfly Effect levert met haar derde langspeler een ingenieus in elkaar gestoken, pakkende en professioneel klinkende plaat af, die vooral het alternatieve tienerpubliek zal weten te bekoren.

De schijf trapt ambitieus af met het zeven minuten durende Worlds On Fire, een uit verschillende secties bestaand nummer dat klinkt als een soort van kruising tussen Muse en Radiohead. In het rustige middenstuk treedt zowaar zelfs een trompet op.

En hoewel de overige liedjes op deze plaat een iets minder progressieve opzet hebben, is het duidelijk dat de band overal veel aandacht heeft besteed aan sterke, vaak een tikkeltje ongebruikelijke arrangementen.

Melodieën

Dat gaat echter in het geheel niet ten koste van de toegankelijkheid van het album. Wat dat betreft speelt de gepolijste productie zeker een positieve rol, maar het zijn toch vooral de meeslepende (zij het ietwat afgezaagde), merendeels met veel pathos gezongen melodieën die het hem doen.

Deze zullen zeker het jongere luisterpubliek erg weten aan te spreken. Op deze doelgroep lijkt de band dan ook bovenal te mikken.

Tienersingle

Die inzet treedt nergens zo duidelijk aan de oppervlakte als bij de tienersingle In These Hands, het meest onmiddellijk opwindende en ook conventioneel opgebouwde liedje op het album.

De wanhopig gezongen refreinregels “We have only one chance in this lifetime/Can’t you hear me calling your name” staan ongetwijfeld garant voor menig oprecht gelaten tienertraan in even zovele eenzame slaapkamertjes (al of niet voorzien van een poster van de band).

Succes

Voor de wat oudere muziekliefhebber is het moeilijk om dit nummer niet met een milde glimlach te beluisteren en dat geldt in mindere mate ook voor de rest van het album. Neemt niet weg dat het naar zijn eigen maatstaven en intenties gemeten een stevig succes genoemd mag worden.

Deze band zou commercieel gesproken best nog wel eens heel wat potten kunnen gaan breken.

8/10