Nouvelle Vague is een Franse filmstroming uit de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw, met als bekendste exponent de filmmaker Jean-Luc Godard.

Nouvelle Vague is echter ook een Franse band die bekend staat om zijn bossa nova uitvoeringen van bekende en soms wat minder bekende nummers uit de punk, postpunk en new wave.

Nouvelle Vague laat zich echter ook vertalen als nieuwe stroming, net als new wave en bossa nova. De bandnaam kan dus ook gezien worden als een samenvatting van waar de band voor staat. De band wordt geleid door Marc Collin en Olivier Libaux, aangevuld door een klein leger zangeressen.

In 2004 verscheen Nouvelle Vague’s titelloze debuutalbum en dit werd in 2006 opgevolgd door Bande À Part. Nu is er het derde album dat de even simpele als doeltreffende titel 3 heeft meegekregen.

Net als op de vorige twee albums gaat de band ook hierop weer aan de haal met een aantal nummers uit eind jaren ’70 en vroege jaren ’80. Deze nummers worden omgevormd naar lekker zomers klinkende bossa nova liedjes die vaak vrij rustig zijn en soms wat meer uptempo.

3 opent met een relaxed swingende versie van Depeche Mode’s Master And Servant. Road To Nowhere, origineel van Talking Heads, krijgt een mooie rustige uitvoering en hetzelfde geldt voor de afsluiter, So Lonely van The Police.

Ook van God Save The Queen maakt Nouvelle Vague een zeer rustige versie. Met slechts zang en een akoestische gitaar klinkt het nummer niet half zo gevaarlijk als in de oorspronkelijke uitvoering van de Sex Pistols. Plastic Bertrand’s Ca Plane Pour Moi wordt daarentegen juist lekker uitbundig gecoverd.

Eén van de hoogtepunten op 3 is Heaven, origineel van The Psychedelic Furs. Dit nummer heeft een heel mooie sfeer, mede door de zeer subtiele belletjes. Ook de cover van Magazine’s Parade is erg goed.

De mannelijke zang in dit nummer is een uitzondering in het oeuvre van Nouvelle Vague. De vocalen houden het midden tussen Nick Cave en Mark Lanegan en hierdoor krijgt het nummer iets donkers mee. Ook de blazers zijn erg sfeervol.

Nouvelle Vague heeft met 3 een geslaagd album gemaakt, dat in het verlengde ligt van de eerste twee platen en opnieuw een groot aantal mooie covers bevat.