Ondanks het feit dat Rigby pas ruim een jaar bestaat, heeft de band al een redelijke naam opgebouwd. De eerste twee singles, Pass You By en Parade, werden bescheiden hitjes en ook speelde de band al in het voorprogramma van de Kaiser Chiefs.

Nu is er dan het debuutalbum Everything Must Go.

De naam Rigby roept natuurlijk onmiddellijk associaties op met de Beatles-klassieker Eleanor Rigby en het vijftal heeft zich naar eigen zeggen ook zeker laten beïnvloeden door de Fab Four. Ander inspiratiebronnen zijn bands als Coldplay en Oasis. Rigby vertaalt deze invloeden naar melodieuze poprock met bij vlagen erg mooie samenzang en hier en daar een rafelig randje.

Everything Must Go opent sterk met High Life, een nummer met een goede melodie en mooie samenzang. Ook de titeltrack is een erg goed liedje, dat bovendien zeer gedreven wordt gebracht. Door de prominent aanwezige piano gaat het geluid van de band hier wel wat richting Coldplay.

Pass You By is een lekker uptempo nummer, dat wat rauwer is en wel wat aan Oasis doet denken. Het rustige Cheyenne valt vooral op door de mooie meerstemmige zang in de refreinen. De band verwijst hier duidelijk naar de Beatles door te zingen over “the girl with kaleidoscope eyes”. Dit meisje kennen we ook uit Lucy In The Sky With Diamonds.

Misschien wel het mooiste liedje van Everything Must Go is Mystery Man. Met name het melancholische intro heeft wel iets weg van de Beatles en het nummer is mooi opgebouwd, met tegen het eind een wat hardere passage.

Een ander hoogtepunt is het vrij stevige One Song, het voorlaatste nummer op het album. Eigenlijk zou dit de ideale uitsmijter zijn geweest, maar helaas heeft de band ervoor gekozen om het album af te sluiten met het rustige New Day (Hello This Is Me). Dit is het minst sterke liedje van het album en is na het knallende One Song een behoorlijke anticlimax.

De mannen van Rigby willen met hun muziek graag zoveel mogelijk mensen bereiken en dat is waarschijnlijk de reden dat de band het op Everything Must Go steeds vrij netjes houdt en nergens echt uit de bocht vliegt. Dit kleine minpuntje wordt echter ruimschoots goedgemaakt door de vele sterke liedjes.