I Was A Teenage Satan Worshipper (IWATSW) is een eenmansproject dat in 2004 wordt opgezet door de Fin Pasi Petteri Viitanen, bijgenaamd My Lovin’ Martian.

Het oorspronkelijke idee voor IWATSW is een virtuele groep naar Gorillaz-model, maar als het project wat bekendheid begint te krijgen, komt er veel vraag naar live optredens en besluit Viitanen om toch maar een echte band te formeren.

Hierin verzorgt hijzelf de zang en de gitaarpartijen en wordt hij bijgestaan door Blackie Loveless (Utu-Wind Jussila) op toetsen, Nekrokitten (Tuomo Parikka) op bas en Sigmund Droid (Antti Hietala) op drums. Deze band is er echter nog steeds alleen voor de live optredens, op plaat doet Viitanen vrijwel alles zelf.

IWATSW debuteert in 2006 met de EP ‘Bees & Honey’ en het jaar daarop komt het debuutalbum ‘Whatevernights’ uit. Begin 2008 verschijnt het tweede album ‘The Lemonade Ocean’ en ruim een jaar later wordt deze plaat ook in ons land op de markt gebracht. Op dit album staat geen harde metal, zoals je op basis van de bandnaam misschien zou denken, maar een mix van rock, pop, shoegazer muziek en veel elektronica.

‘The Lemonade Ocean’ opent met het lekkere ‘Hello Bubbles’, waarin elektro en shoegazer elkaar ontmoeten. Opvallend is dat de zang erg ingehouden en beheerst klinkt, terwijl de muziek juist vrij uitbundig is. Hierna gaat de muziek van IWATSW werkelijk alle kanten op. Zo heeft ‘So 2001’ wel wat weg van de Pixies met een keyboard, terwijl de beats in ‘OMG Techno Chicks!!!’ sterk aan Boys Noize doen denken.

‘Pop (H)ate(s) Itself’ is typische jaren ’80 pop en ‘Anthem’ klinkt als een soort light-versie van The Prodigy met melodieuze zang. In ‘Beat Your Boyfriend’, het hardste nummer van ‘The Lemonade Ocean’, horen we dan weer veel harde gitaren en allerlei ander lawaai over een leuke breakbeat.

Vrijwel alle nummers worden gekenmerkt door de bijna onderkoelde zang van Viitanen en mede hierdoor klinkt ‘The Lemonade Ocean’ ondanks de vele variatie toch vrij coherent. Af en toe krijgt Viitanen vocale ondersteuning van een zangeres die schuilgaat achter de naam ‘Cute Pint’ en haar zang is vaak wat heftiger. Met haar geschreeuw in ‘Art School Creeps’ steekt ze zelfs Atari Teenage Riot’s Hanin Elias naar de kroon.

De meeste nummers op ‘The Lemonade Ocean’ zijn behoorlijk goed, met als enige uitzondering de wel erg rustige titeltrack. Verder zijn de laatste paar songs net iets minder dan die aan het begin van de plaat en het is dan ook de vraag hoe het oordeel zou zijn als het album tot een uur zou zijn opgerekt. Gelukkig houdt Viitanen het na precies 34 minuten voor gezien en hierdoor blijft ‘The Lemonade Ocean’ tot het eind toe interessant.