Je kon er de voorbije weken niet meer omheen: avonden aan een stuk dezelfde woorden opschrijven, enveloppen dichtlikken en je adressenboekje doorspitten om te kijken of je toch echt niemand vergeten was een kerstkaartje te sturen.

Net op het moment dat je dit gevoel hebt laten rusten, komt uit Nijmegen de snoeiharde bevestiging dat de adressen van zowel Axl Rose als Josh Homme pijnlijk in je boekje ontbreken. Een exemplaar van het debuut van De Staat, is een kaartje sturen naar hen beiden meer dan waard.

Oké, in tegenstelling tot Axl Rose kon bandleider Torre Florim het zich wel permitteren om een krappe tien jaar aan liedjes te sleutelen. Hij was immers slechts veertien jaar oud toen hij al begon te werken aan het materiaal dat later het debuut zou halen. Een ander prettig detail is het feit dat zijn label hem wel even wat extra tijd gunde om de plaat naar zin af te maken: Wait for Evolution had eigenlijk vorig jaar moeten verschijnen, voor Excelsior op de deur klopte.

Daarnaast kon hij niet met bakken geld smijten zoals de megalomane Amerikaan deed. Gelukkig maar, want de muziek van De Staat - pure stoner op het scherpst van de snede - hoort alles behalve overgeproduceerd te klinken, zoals - jawel - Josh Homme het graag hoort.

Wait for Evolution is een lesje hoe-werk-ik-lange-tijd-aan-een-album-en-klink-ik-toch-spannend-van-begin-tot-eind voor meneer Rose. En voor meneer Homme is de plaat een lesje instemmend ja-knikken, want Wait for Evolution is een uiterst sexy en duistere plaat vol met zompige stonerriffs, overstuurde leadgitaren, banjo's, koebellen, handclaps en zangkoortjes die de haren op Homme's armen recht overeind zullen zetten.

De voortekenen blijken allemaal waar. De verwachtingen worden ingelost. Schuif de kerstdagen twee weken op en De Staat had voor het mooiste muzikale cadeau onder de boom gezorgd.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van De Staat vind je bij KindaMuzik.