Denk je dat je je kans op een avontuur in het buitenland hebt gemist omdat je nu in Nederland zit met een hond en drie kinderen? Think again. Door je goed voor te bereiden hoeft het niet eens heel moeilijk te zijn, zegt Debby Mobron.

Velen van ons hebben het gedacht als we op een terras, in het zonnetje, in dat mooie vakantiedorp zaten: "Ik wou dat ik mijn baan thuis kon opzeggen en voor altijd hier kon blijven."

Maar dat kan natuurlijk niet, is misschien de meest voor de hand liggende gedachte die daarop volgt. Het kan wel, dacht Mobron, die administratief medewerker was in het familiebedrijf in Schagen.

Keer op keer reisde ze voor een skivakantie af naar Alpbach in Oostenrijk. In het bergdorpje met 2.500 inwoners is een bezoek aan de kerk op zondag een pre, de inwoners scheppen op over de ouderwetse architectuur en beweren het "mooiste bloemendorp van Europa" te hebben. Niet dat de prestigieuze wedstrijd ooit door Alpbach is gewonnen. Tradities zijn alles.

Foto: Debby Mobron

Weet je nog hét moment dat je wist dat je je baan in Nederland achter wilde laten?

"Nou, we wilden wel al langer iets compleet anders gaan doen. We waren op zoek naar meer rust en ruimte. Maar met drie jonge kinderen is de vraag natuurlijk: wanneer? We hebben gewacht totdat de oudste klaar was met de basisschool, dat leek ons een mooi moment om iets nieuws te beginnen. In 2014 zijn we vertrokken."

"We zijn twee jaar bezig geweest met de voorbereidingen. Het was een proces en daardoor is het nooit echt lastig of eng geweest."

Hoe bereid je je voor op zo'n stap naar een nieuw land?

"We waren natuurlijk al vaak in Alpbach geweest en wisten dat we daar wilden wonen. Onze twee oudste kinderen hadden twee jaar privéles Duits gevolgd in Nederland en we zijn op bezoek geweest bij verschillende scholen in de regio, zodat de kinderen ook een beetje wisten wat ze konden verwachten."

"Toen we hier aankwamen hadden we al een huis gekocht met een vergunning om appartementen te verhuren. We wilden een bed & breakfast opzetten. Dus we dachten: Dit kunnen we makkelijk redden."

“Het werd allemaal te veel met de B&B, de winkel, drie kinderen en een hond”

Het klinkt heel makkelijk allemaal, maar volgens mij ging het niet helemaal goed met de B&B?

"Nou, de B&B hebben we niet meer. Toen we hier kwamen wonen zijn we ook begonnen met handel in noten, wat we ook al in Nederland deden. En ik werd gebeld door een hotel in de buurt omdat ze een receptioniste nodig hadden, dus ik begon daar ook te werken."

"Toen ik een schouderoperatie moest ondergaan, kon ik niet meer achter een computer werken. Dat was jammer omdat het leuk en veelzijdig werk was. Inmiddels waren we al bezig met de verbouwing van een winkel die we gingen openen."

"Het werd allemaal te veel met de B&B, de winkel, drie kinderen en een hond. Dus vorig jaar hebben we het grote huis verkocht en zijn we in een kleinere woning getrokken. Nu is het huis echt privé, wat heel fijn is."

En nu run je een bar/souvenirwinkel samen met je man.

"Ja, dat was een nieuw avontuur. We wisten natuurlijk niet hoe dat zou gaan. Maar er was behoefte aan zoiets in het dorp, waar je bijna alleen skiverhuur hebt."

"Het is heel fijn dat er bijna altijd een van ons twee thuis kan zijn voor de kleinere kinderen. Nu werk ik misschien zo'n 25 uur per week. In de opstartfase was het natuurlijk meer, vanaf 8.00 tot 18.00 uur, zes dagen per week."

"Nu hebben we nog een dame in dienst en onze oudste dochter Iza helpt mee op zaterdag. We hebben inmiddels geleerd wanneer het druk wordt en kunnen beter de tijd tussen de winkel en privé verdelen."

“Het is echt een groot verschil als je met kinderen verhuist. Daardoor zijn we heel goed opgenomen in de gemeenschap”

Jullie kinderen zijn 9, 11 en 16 jaar. Hoe was het om naar het buitenland te verhuizen met het hele gezin?

"Het is echt een groot verschil als je met kinderen verhuist denk ik, dan krijg je contact met zoveel mensen. Daardoor zijn we heel goed opgenomen in de gemeenschap. Via de school en de sportclubs van de kinderen hebben we ook andere Nederlanders leren kennen, maar vooral mensen uit Alpbach en Groot-Brittannië, die hier wonen."

In Alpbach zeggen ze dat het drie generaties duurt voordat je onderdeel wordt van het dorp. Hoe lastig is dat geweest?

"Ja, dat herken ik dus niet. Juist doordat we de kinderen hebben, denk ik. Ze willen hier natuurlijk wel dat je de taal beheerst. Als je Duits spreekt, is dat prima. Ze willen ook graag dat je soms meedoet in de kerk en dat je de commune doet."

"De kinderen zaten al op een katholieke school in Nederland. Dat heeft misschien geholpen, omdat er hier veel activiteiten zijn voor de kinderen in de kerk. Maar de pastoor is daar wel heel relaxed over. Met kerst is er bijvoorbeeld een dienst speciaal voor de kinderen, met leuke muziek, en alles is heel losjes."

Carrièreplatform NUwerk heeft een samenwerking met diverse vacaturesites. Bekijk hier alle actuele vacatures.