De archeologen beschrijven de vondst als "een die je maar één keer in een eeuw doet". Het gaat om een erg goed bewaard badhuis dat deel uitmaakte van een private residentie in het oude Pompeï, voordat de stad werd bedolven onder een laag as na een uitbarsting van de vulkaan Vesuvius. De opgraving ervan duurde twee jaar.

Het badhuis beschikt over een kleedruimte met mozaïekvloer, een hete ruimte met een bad en een massageruimte met gekleurde muren. Die laatste mondt uit in de grootste kamer van het complex: een koude ruimte met een zwembad waar twintig tot dertig mensen inpasten. Het zwembad is omringd door zuilen en muurtekeningen.

Het is uitzonderlijk dat huizen in die tijd een privaat badhuis hadden. Dit is bovendien een van de grootste in zijn soort. In de buurt van het huis werd eerder ook een wasserette en een bakkerij ontdekt. Archeologen vermoeden dat de hele buurt in handen was van een rijke politicus, Aulus Rustius Verus.

In het huis werden ook twee skeletten aangetroffen, van een vrouw en een man. De twee hadden zich bij de uitbarsting van de Vesuvius teruggetrokken in een kleine kamer. Daar kwamen ze vermoedelijk om door heet vulkanisch gas en as.