Het Israëlische kabinet is sterk verdeeld over een wetsvoorstel dat garandeert dat ultraorthodoxe joden vrijgesteld blijven van de militaire dienstplicht. Minister Benny Gantz zei zondag dat hij uit de noodregering stapt als het orgaan akkoord gaat met het wetsvoorstel.

Sinds de oprichting van de staat Israël in 1948 zijn ultraorthodoxe joden vrijgesteld van de militaire dienstplicht. Maar regelgeving daarover loopt binnenkort af, wat zou betekenen dat ook deze groep dan het leger in moet.

De regering van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft een wetsvoorstel ingediend, wat ervoor moet zorgen dat ultraorthodoxe joden vrijgesteld blijven van de dienstplicht. Daar stemt de regering dinsdag over, maar Gantz heeft laten weten dat hij niet langer deel kan blijven uitmaken van die noodregering als de wet wordt aangenomen.

"Een ernstige morele mislukking", noemt hij het wetsvoorstel. Volgens hem zal het "een diepe kloof veroorzaken in een tijd waarin we samen tegen onze vijanden moeten vechten".

Gantz kan voorstel niet alleen omverwerpen

De partij van Gantz kan het wetsvoorstel niet op eigen kracht omverwerpen. Toch is hij niet de enige die zich kritisch heeft uitgelaten over het wetsvoorstel. Ook defensieminister Yoav Gallant deed dat, wat op verdeeldheid duidt binnen Netanyahu's eigen Likud-partij.

Het wetsvoorstel is niet openbaar gemaakt, maar volgens delen die naar Israëlische media zijn gelekt, garandeert het de al langer omstreden militaire vrijstellingen voor ultraorthodoxe joden. Die vrijstellingen kunnen zelfs worden uitgebreid.

Pas als het oorlogskabinet akkoord is, wordt het wetsvoorstel ter goedkeuring naar het parlement (de Knesset) gestuurd. Dat is een proces dat weken of maanden kan duren. Leden van de oppositie in de Knesset noemen de vrijstelling van orthodoxen oneerlijk en zelfs beledigend ten opzichte van andere Israëli's.

Ultraorthodoxe partijen, die ongeveer 13 procent van de Israëlische bevolking vertegenwoordigen, zijn coalitiepartners geweest in diverse door Netanyahu geleide regeringen. In ruil daarvoor eisten zij dat hun achterban in seminaries (instellingen voor de opleiding van geestelijken) mag studeren in plaats van dat ze het leger in moeten.