Waarom de impopulaire partij van Poetin toch de verkiezingen gaat winnen
Van vrijdag tot en met zondag gaan de Russen naar de stembus voor de parlementsverkiezingen. De kritiek op president Vladimir Poetin en diens partij Verenigd Rusland is in tijden niet zo groot geweest. De oppositie is echter, mede door tegenwerking van de regering, te zwak en verdeeld om een serieuze bedreiging te vormen.
Wat staat er op het spel?
"De inflatie in Rusland is hoog en de afgelopen jaren is het besteedbaar inkomen van de meeste Russen behoorlijk gedaald. Dat leidt altijd tot ontevredenheid bij het volk", aldus Hans van Koningsbrugge, hoogleraar Geschiedenis en politiek van Rusland aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Verenigd Rusland probeert de eigen impopulariteit te omzeilen door bekende, populaire Russen op de kandidatenlijst te zetten. Zo staan in sommige districten bijvoorbeeld bekende ijshockeyers en tv-persoonlijkheden op de lijst namens de partij.
Ondertussen willen de Russen vooral niet terug naar de chaos van de jaren negentig, toen na de val van de Sovjet-Unie de economie volledig instortte. Van Koningsbrugge: "Poetin wil de stabiele staat vertegenwoordigen, die er na de miserabele jaren negentig voor zorgde dat veel Russen het beter kregen."
De politieke loopbaan van Vladimir Poetin
"Wie niet wil stemmen op Verenigd Rusland, wordt het moeilijk gemaakt. De oppositie wordt op allerlei manieren gesmoord", aldus Van Koningsbrugge. "Navalny roept daarom op tot strategisch stemmen, maar dat is nog niet zo eenvoudig, want er zijn nauwelijks alternatieven. De oppositie die er is in Rusland, is versplinterd."
De Communistische Partij is, ver achter Verenigd Rusland, de tweede partij in de peilingen. Af en toe laten de communisten een kritisch geluid horen, maar in de praktijk stemmen ze volgens Van Koningsbrugge vaak mee met Verenigd Rusland. Bovendien waren de communisten tussen 1917 en 1991 al aan de macht, en daar hebben volgens Van Koningsbrugge veel Russen "slechte herinneringen" aan. "Een grote politieke factor van betekenis zijn ze al lang niet meer."
"De controle is ver te zoeken. In hoeverre is de gemelde opkomst zo meteen de daadwerkelijke opkomst?", vraagt de hoogleraar zich af. "Er zijn ook geen buitenlandse waarnemers, in ieder geval niet uit het westen. Het toezicht, en daarmee de uitslag, is in handen van de regering."
Rusland heeft sowieso geen beste reputatie op het gebied van verkiezingen. "Naar westerse standaarden zijn de verkiezingen niet vrij. Gelijke kansen, gelijk speelveld, gelijke media-aandacht: dat is allemaal niet aan de orde. Het Kremlin heeft het over de gecontroleerde democratie. Dat is wat we hier zien. Tegenkrachten zijn alleen toegestaan met toestemming van het Kremlin."
"Poetin had ook bij volledig vrije verkiezingen gewoon gewonnen. Er is verder ook geen ander persoon met hetzelfde charisma als Poetin. Navalny heeft de sympathie van het Westen, maar voor veel Russen is hij geen optie. Het speelt toch mee dat hij in de gevangenis zit", denkt Van Koningsbrugge.
"Een opvolger van Poetin moet door Poetin zelf erkend worden. Dat grote moment van spanning gaat er ooit komen, maar voorlopig is Poetin zijn eigen kroonprins."




