De afgelopen drie jaar zijn in totaal 18.292 alleenreizende minderjarigen die asiel hadden aangevraagd vervolgens geregistreerd als 'vertrokken uit de opvang met onbekende bestemming'.

Dat betekent natuurlijk niet dat al die kinderen ook altijd echt slachtoffer worden. Cijfers daarvan zijn er niet. Ze kunnen ook bijvoorbeeld naar familieleden zijn vertrokken, of naar een ander land omdat ze daar een betere toekomst hopen te krijgen.

Landen zijn echter altijd verantwoordelijk voor minderjarigen op hun grondgebied. Als ze niet weten waar de minderjarigen zijn, worden deze een extra makkelijke prooi voor criminele netwerken, aldus het onderzoeksprogramma.

Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) liet weten dat het vermissingen niet kan voorkomen. "Omdat de asielopvang niet in een gesloten setting plaatsvindt, ook de beschermde opvang niet, is het voor jongeren mogelijk om de opvang te verlaten." Wel gaan ze altijd "het gesprek aan" met een minderjarige die de indruk wekt te willen vertrekken.

Daadwerkelijke aantal vermisten hoger

Het daadwerkelijke aantal verdwenen kinderen zal nog hoger liggen, omdat meerdere landen de vermissingen niet registreren. Onder meer het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Roemenië doen dat niet. Daar staat tegenover dat sommige vermiste kinderen juist dubbel worden geregistreerd. In elk land is er wel iets mis met de registratie van de vermiste kinderen, concludeert Lost in Europe.

"Dit nieuwe onderzoek laat zien dat er de afgelopen drie jaar weinig is verbeterd in de registratie. Dat is onacceptabel", aldus Bolhaar nu.