In eerdere studies werd nog uitgegaan van een percentage tussen de 20 en 40 procent van het aardoppervlak dat nog ecologisch intact zou zijn. Dat houdt in dat er gezonde populaties van alle eerder aanwezige diersoorten leven en hun habitat niet is veranderd.

Bij die eerdere studies is volgens de onderzoekers te weinig rekening gehouden met biodiversiteit of de staat van de voedselketen.

Dus ook als delen van een regenwoud er nog goed uitzien, is het mogelijk dat er tegenwoordig minder dieren leven. Of dat er in meren en rivieren diersoorten terecht zijn gekomen die er eigenlijk niet horen.

De plekken waar je ervanuit kan gaan dat het ecosysteem nog precies zo is als vijfhonderd jaar geleden, zijn kleine gebieden van grofweg 10.000 vierkante kilometer verspreid over de aarde.

De onderzoekers hebben onder meer nationaal park Nouabalé-Ndoki in Republiek Congo, de Ngorongoro-krater en de Serengeti in Tanzania en delen van het Amazoneregenwoud aangewezen. Ook grote delen van de Siberische kust en nationaal park Kawésqar in Chili voldoen aan de criteria.

Met de juiste inspanning kan tot 20 procent van het aardoppervlak hersteld worden, stellen de onderzoekers. Dat geldt uiteraard niet voor de plekken waar veel diersoorten zijn uitgestorven of verdwenen. Het Kongobekken in Centraal-Afrika is een van de gebieden dat bijvoorbeeld met de terugkeer van olifanten weer zo goed als in oorspronkelijke staat gebracht kan worden.

Uit eerder onderzoek bleek dat van alle beschermde 'habitattypen' in Nederland nog maar 4 procent gezond is. Daarmee scoort de Nederlandse natuur het slechtst van heel Europa. Stikstofvervuiling is in ons land een van de voornaamste oorzaken.