De Belarussische oppositie heeft maandag een landelijke staking afgekondigd om president Alexander Lukashenko tot aftreden te dwingen. De komende dagen moet duidelijk worden hoe ver de bevolking wil gaan in de protesten tegen het regime.

Zondag verliep het ultimatum dat de Belarussische oppositie twee weken geleden aan Lukashenko had gesteld. Als hij niet zou aftreden, zou een landelijke staking volgen.

Op beelden van lokale media zijn maandagochtend lege fabrieken en studenten die de universiteit uitlopen te zien. Het is rustig op straat, maar grote winkels en apotheken zijn nog gewoon open. Oppositieleider Svetlana Tikhanovskaya heeft burgers opgeroepen om wegen te blokkeren, werkplaatsen te sluiten, geen overheidswinkels en -diensten te gebruiken en al het geld van de bank te halen.

Zondag gingen ruim honderdduizend burgers de straat op in de hoofdstad Minsk, waar ze beschoten werden met traangas. Meer dan vijfhonderd mensen werden gearresteerd. De hoge opkomst was opvallend, aangezien de protesten de afgelopen weken afnemen in omvang, vermoedelijk vanwege uitputting en een steeds hardere opstelling van het regime.

"Het regime heeft opnieuw laten zien dat geweld het enige is waar het toe in staat is", zei Tikhanovskaya in een statement over de inzet van traangas zondag. "Dat is waarom de landelijke staking van start zal gaan."

Lukashenko negeert ultimatum ondanks massademonstratie in Belarus
85
Lukashenko negeert ultimatum ondanks massademonstratie in Belarus

Protest nam afgelopen weken af

Met de staking wordt de steun voor de oppositie onder de 9,5 miljoen Belarussen meer dan ooit op de proef gesteld. Betogers gaan nu al de elfde week van protesten tegen de president in.

Lukashenko is al 26 jaar aan de macht in Belarus. In augustus won hij de verkiezingen met een onwaarschijnlijke 80 procent van de stemmen. Tikhanovskaya, de populairste oppositiekandidaat, kreeg ondanks massale steunbetuigingen in de straten van het land slechts 10 procent van de stemmen.

Lukashenko daagt de oppositie uit daad bij het woord te voegen. "Wie gaat de kinderen eten geven?", zei de president laatdunkend over de staking. De oppositie kondigde in de voorgaande weken ook al stakingen aan, maar die hielden vaak niet lang stand.

De afgelopen weken worden lokale protestleiders steeds vaker strafrechtelijk vervolgd door het regime in een poging ze te intimideren. Ook is er gedreigd met het inzetten van vuurwapens tegen de demonstranten, die het regime omschrijft als "criminelen" gesteund door buitenlands geld.

Waarom noemen we Wit-Rusland voortaan Belarus?

  • Sinds de onafhankelijkheid in 1991, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, heet het land officieel de Republiek Belarus. In officiële teksten wordt dan ook die benaming gebruikt. Belarus doet meer recht aan hoe de bevolking het land zelf noemt. Sommige Belarussen nemen vanwege de associatie met Rusland aanstoot aan de benaming Wit-Rusland. Voorheen gebruikten we de ingeburgerde naam Wit-Rusland, omdat die voor veel lezers herkenbaarder is.