De speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten, Yanghee Lee, krijgt tijdens de rest van haar ambtstermijn geen toegang meer tot Myanmar. Dat heeft het land woensdag in een verklaring bekendgemaakt.

De Koreaanse rapporteur zou volgende maand naar Myanmar afreizen, maar de regering wil haar op geen enkele manier helpen bij haar onderzoek, dat onder meer draait om misbruik tegen Rohingya-moslims in de deelstaat Rakhine.

Volgens Lee bevestigt het besluit van Myanmar haar vermoedens dat daar mensenrechten worden geschonden. "Dit kan alleen maar gezien worden als een sterke aanwijzing dat er iets vreselijks gebeurt in Rakhine, evenals in de rest van het land", concludeert ze.

Herroepen

Lee zegt niet te weten waarom de autoriteiten van Myanmar haar niet willen ontvangen. Ze hoopt dat het bewind in Naypyidaw zijn besluit wil herroepen. Nog maar twee weken geleden, aldus de VN-rapporteur, heeft de regering nog laten weten dat het de samenwerking met de Verenigde Naties wil voortzetten, waarbij haar rol werd genoemd.

De enige toelichting die Myanmar heeft gegeven, is dat het besluit is genomen naar aanleiding van "een verklaring die Lee gaf na haar bezoek in juli aan Myanmar". Haar waarnemingen in het land betroffen de schending van mensenrechten met betrekking tot de Rohingya-minderheid, iets wat het bewind stelselmatig ontkent.

Het mandaat van de VN-rapporteur houdt in dat zij het land twee keer per jaar kan bezoeken. Sinds haar aanstelling in 2014 is Lee er zes keer geweest.

Vluchtelingen

Rohingya's worden al jaren onderdrukt in Myanmar. Nadat Rohingya-rebellen in augustus uit protest over hun positie in het land politieposten hadden aangevallen, reageerde het leger direct met vergeldingsacties.

Na de uitbraak van het geweld, waarbij zeker 6.700 mensen om het leven zouden zijn gekomen, vluchtten naar schatting ongeveer 650.000 Rohingya's naar buurland Bangladesh. 

Eind november zeiden beide landen een eerste stap te hebben gezet richting de terugkeer van de vluchtelingen. Myanmar belooft dat de Rohingya's, die niet erkend worden als staatsburgers, onder meer een identiteitskaart krijgen als ze naar huis gaan.