De Duitse regering gebruikt vanaf maandag het woord genocide als het gaat om de dood van mogelijk 1,5 miljoen Armeniërs door Ottomaanse troepen honderd jaar geleden.  

Tot nu toe vermeed Duitsland het woord genocide. Duitsland is namelijk de belangrijkste handelspartner van Turkije binnen de Europese Unie en in het land wonen bovendien miljoenen Turken. Het woord genocide wordt echter verfoeid door Turkse president Recep Tayyip Erdogan.

Volgens een woordvoerder van bondskanselier Angela Merkel zal de Duitse regering vrijdag een parlementaire resolutie steunen waarin de dood van de Armeniërs een voorbeeld van genocide wordt genoemd. 

Duitsland schaart zich met de ommezwaai bij andere landen die de genocide zo benoemen, waaronder Frankrijk. Nederland spreekt van de ''kwestie van de Armeense genocide''.

Rel

Turkije en Armenië hebben een eeuw na dato nog steeds ruzie over de vraag of tijdens de oorlog genocide (volkerenmoord) is gepleegd op de Armeniërs, die destijds onder het gezag van het Ottomaanse Rijk vielen.

Turkije ontkent volkerenmoord, maar stelt dat veel doden vielen als gevolg van gevechten tussen Turkse en Russische troepen. Volgens het land was er geen sprake van moedwillige uitroeiing van de christelijke bevolkingsgroep.

Uitlatingen van paus Franciscus over de Armeense genocide zorgden vorige maand voor een politieke rel tussen Turkije en Vaticaanstad. Turkije riep meteen de pauselijke ambassadeur op het matje en haalde zijn eigen ambassadeur bij de Heilige Stoel terug.

Herstelbetalingen

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Frank-Walter Steinmeier weigerde zondag tijdens een televisie-interview nog te spreken van genocide. ''Verantwoordelijkheid kan niet worden teruggebracht tot een enkel woord'', zei hij. Parlementsleden van de christendemocraten en de sociaaldemocraten dwongen de beslissing echter maandag af.

De eerdere terughoudendheid van de Duitse regering om het omstreden woord te gebruiken ligt deels in de belangen in Turkije en de Duitse Turken.

Bovendien wil het land het woord genocide ook niet gebruiken voor het bloedbad dat Duitse troepen in 1904 en 1905 aanrichtten in het hedendaagse Namibië. Als die slachting als genocide wordt aangemerkt, kan dat leiden tot de eis om herstelbetalingen.