Chronologie burgeroorlog Syrië

Sinds de groeiende protesten in Syrië in maart 2011 hard werden neergeslagen, is het land weggezakt in een bloedige burgeroorlog. Zeker 160.000 mensen zijn omgekomen. Een chronologie van belangrijke gebeurtenissen.

Augustus 2014: De jihadisten van Islamitische Staat (IS, voorheen ISIS) hebben in de eerste twee weken van augustus in het oosten van Syrië zeker zevenhonderd mensen geëxecuteerd. De meeste slachtoffers waren burgers. Honderden andere leden van de Al Shuaitat-stam zijn verdwenen.

De VS heeft naar eigen zeggen tot nu toe ongeveer zestig procent van de gevaarlijkste chemicaliën uit het Syrische gifgasarsenaal vernietigd. Het OPCW laat weten dat alle uit Syrië weggehaalde stoffen waarmee het zenuwgas sarin kan worden gemaakt, zijn venietigd. 

Volgens de Verenigde Naties zijn er inmiddels 191.000 Syriërs door de burgeroorlog om het leven gekomen. Dit aantal kan echter nog hoger liggen, omdat veel doden niet worden geregistreerd.

Juli 2014: De Syrische president Bashar al-Assad wordt op woensdag 16 juli op het presidentiële paleis van Damascus ingezworen voor zijn derde termijn als president van Syrië. 

Juni 2014: De Syrische president Bashar al-Assad wint de omstreden verkiezingen in het land. Hij zou 88,7 procent van de stemmen hebben gekregen. 

Mei 2014: Veel inwoners van Homs keren terug naar hun stad om te kijken wat er over is van hun wijken. Rebellen hebben die stad grotendeels verlaten. 

Assad voert campagne om te worden herkozen als president. 

April 2014: De Nederlandse pater-jezuïet Frans van der Lugt (75) wordt gedood in Homs, waar hij al tientallen jaren werkzaam was.​

Volgens Sigrid Kaag, coördinator van de OPCW-missie, is ongeveer 80 procent van de Syrische voorraad chemische wapens vernietigd. ​Het Observatorium voor de Mensenrechten stelt dat het aantal doden door de burgeroorlog is gestegen tot boven de 150.000.

De OPCW stuurt een nieuwe missie naar Syrië om onderzoek te doen naar verhalen over aanvallen met chloorgas.

Februari 2014: VN-vredesgesprekken in Genève falen. De Syrische autoriteiten weigeren te spreken over een overgangsregering, een van de belangrijkste eisen van de oppositie.

Januari 2014: Volgens een rapport van The Guardian en CNN worden gevangenen in Syrië "op industriële schaal" gedood. 

Oktober 2013: De Syrische leider Bashar al-Assad laat de wapeninspecteurs van de OPCW toe in zijn land. Zij beginnen met de missie die als doel heeft de chemische wapens van Assad af te breken. 

September 2013: De VN-wapeninspecteurs in Syrië concluderen dat er chemische wapens zijn gebruikt in Ghouta, een deel van Damascus. Rusland stelt voor dat Syrië de chemische wapens opgeeft en onder internationaal toezicht stelt. Militair ingrijpen lijkt daarmee van de baan. De Russische president Vladimir Poetin strijkt met de eer. 

Augustus 2013: Bij wat lijkt op een gifgasaanval komen 1.429 mensen om, onder wie veel kinderen. De Syrische regering ontkent, maar de Amerikaanse regering stelt er zeker van te zijn dat Assad achter de aanval zit.

Obama zegt dat er ingegrepen moet worden middels een militaire actie, maar hij wil wachten op de instemming van het Amerikaanse congres. VN-inspecteurs reizen af naar Damascus en worden beschoten door scherpschutters.

Juni 2013: Obama staat wapenleveringen aan de Syrische rebellen toe. Volgens de VN zijn zeker 93.000 Syriërs omgekomen.

Mei 2013: De Europese Unie besluit om het wapenembargo voor de Syrische oppositie op te heffen. 

April 2013: De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk willen dat er onderzoek wordt gedaan naar het gebruik van chemische wapens door het Syrische regime. De regeringen van beide landen zeggen dat er bewijs is dat Syrië gifgas heeft ingezet in de strijd tegen de rebellen.

Februari 2013: De VN komt met een nieuwe update over het aantal doden: mogelijk zijn sinds het begin van de crisis al 70.000 mensen gedood.

Januari 2013: Assad toont zich weerbaar en houdt "moordende criminelen" en "terroristen" verantwoordelijk voor het geweld in Syrië. De president verklaart door te zullen vechten tot het bittere einde.

Op de oever van een rivier worden 65 lichamen gevonden. De slachtoffers waren vastgebonden en geëxecuteerd. Internationaal wordt afgesproken Syrië met 1,5 miljard dollar te steunen.

December 2012: De VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Turkije en de Golfstaten erkennen de Syrische Nationale Raad als de legitieme vertegenwoordiging van het Syrische volk. De rebellen boeken successen in de buitenwijken van Damascus.

Oktober 2012: De spanningen tussen Syrië en Turkije lopen hoog op. In juni werd al een Turks vliegtuig door Syrië uit de lucht geschoten wegens een vermeende territoriumschending, nu komen vijf Turkse burgers om door Syrische mortieren. 

Augustus 2012: Kofi Annan stapt op als VN-gezant, omdat zijn vredesplan is mislukt. De Amerikaanse president Barack Obama stelt militair ingrijpen in Syrië te heroverwegen als Assad chemische wapens inzet.

De VN-Mensenrechtenraad stelt dat het Syrische leger oorlogsmisdaden heeft gepleegd in Houla. Daar zouden in mei honderd mensen, onder wie veel kinderen, zijn gedood.

Juli 2012: De Syrische minister van Defensie komt om bij bomaanslagen. Ook diens plaatsvervanger, een zwager van Assad, wordt gedood. Rebellen eisen de verantwoordelijkheid voor de aanslagen op. Het Syrische regime dreigt chemische en biologische wapens in te zetten als buitenlandse overheden besluiten Syrië aan te vallen.

Juni 2012: Waarnemers van de VN verlaten Syrië vanwege het geweld. 

Mei 2012: Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Italië, Spanje, Canada en Australië zetten Syrische diplomaten uit vanwege berichten over het gebruik van zware wapens door het Syrische regime. 

April 2012: Assad claimt dat hij nog altijd de controle heeft over het land. Rebellen spreken dat tegen.

Maart 2012 : De VN-Veiligheidsraad komt met een niet-bindend vredesplan dat is opgesteld door VN-gezant Kofi Annan. Rusland werkt mee, na afzwakking van het plan.

Februari 2012: Rusland en China blokkeren opnieuw een VN-resolutie. Homs en andere steden worden door het Syrische leger gebombardeerd. Volgens de VN zijn al meer dan 7.500 mensen omgekomen sinds het begin van de crisis.

December 2011: Syrië stemt in met het plan van de Arabische Liga om arabische waarnemers toe te laten, maar een maand later wordt de missie vanwege het geweld stilgelegd. Volgens VN-mensenrechtenchef Navi Pillay zijn er inmiddels vijfduizend mensen omgekomen in Syrië.

Bij kantoorpanden van de inlichtingendiensten van Assad vinden bomaanslagen plaats. Assad stelt dat deze aanslagen het werk zijn van militante al-Qaeda-leden. Het gaat om het eerste echte geweld in het centrum van Damascus. 

November 2011: De Arabische Liga besluit om het lidmaatschap van Syrië op te zeggen. De VN stelt dat er inmiddels zeker 3.500 mensen zijn omgekomen door het geweld.

Oktober 2011: De tegenstanders van Assad verenigen zich en richten de Syrische Nationale Raad op. Rusland en China gebruiken hun veto op een VN-resolutie van de Verenigde Naties waarin Syrië wordt beschuldigd en waarin met sancties wordt gedreigd als het geweld aanhoudt.

Augustus 2011: De VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, en de Europese Unie eisen op 18 augustus dat Assad aftreedt vanwege zijn rol in de geweldsescalatie in Syrië.

Juli 2011: Assad ontslaat de gouverneur van de noordelijke provincie Hama na massale demonstraties in dat deel van het land. Honderden mensen komen om als Assad zijn troepen naar de streek stuurt om op te treden tegen betogingen. 

Juni 2011: De regering van Assad ontkent dat militairen overtredingen begaan. Assad claimt dat 120 leden van zijn veiligheidstroepen zijn gedood door "gewapende bendes".

Mei 2011: Als gevolg van het geweld scherpen Europa en de Verenigde Staten bestaande sancties tegen het Syrische regime aan.

April 2011: Duizenden soldaten, gesteund door tanks en scherpschutters, schieten op burgers in Daraa en in andere steden. Huiszoekingen volgen, checkpoints worden opgericht en buurten afgezet. Elektriciteit, watervoorziening en telefoonverkeer worden platgelegd.

Maart 2011: In de Syrische hoofdstad Damascus en in Daraa, in het zuiden van het land, wordt geprotesteerd. Betogers eisen de vrijlating van politieke gevangenen. Syrische veiligheidstroepen reageren met geweld en verschillende betogers worden gedood. De protesten groeien vervolgens en breiden zich uit over het hele land.

Dossier Syrië

Lees meer over:
Tip de redactie