PARIJS - Wie zich in de Franse presidentsverkiezingen op 22 april wil storten, is daar zaterdag te laat mee. Vrijdag is de laatste dag dat kandidaten zich kunnen laten registreren.

Het hele Franse land is wederom vol van discussies over de regels die de kandidaatstelling voor de presidentsverkiezingen zo moeilijk maken.

Maar die vormen geen belemmering voor bijvoorbeeld Jacques Cheminade die ''de macht van het grote geld wil afschaffen'', om mee te doen.

Hij heeft ervaring en won in 1995 de minste stemmen (0,28 procent) in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen. Cheminade zal ook de kolonisatie van de maan en van mars aanbevelen. Hij bepleit ook de redding van de westerse wereld door het leren van koormuziek aan driejarigen.

Sarkozy

Al deze essentiële uitgangspunten komen meer voor het voetlicht, wanneer hij volgens de Franse wet van ongeveer 9 tot 21 april net zo veel zendtijd krijgt als bijvoorbeeld de president van de Franse republiek, Nicolas Sarkozy.

Sarkozy is kandidaat voor zijn herverkiezing, maar hij verzuimt de bijna heilige 'eed tegen het grote geld' af te leggen.

Het 'grote geld' is in het huidige Frankrijk zoiets als de pest in de 14e eeuw en wordt niet geassocieerd met reserves of investeringen, maar met een ziekte die de gulle, sociale staat vermolmt.

Europese Unie

Zowel links als rechts gaat te keer tegen de onfranse, en daarmee bedoelen ze onfrisse, invloeden van buitenaf, zoals die van de Europese Unie, de euro, de Oost-Europese loodgieters en Noord-Afrikaanse achterbuurters.

En de Franse verkiezingsstrijd is wars van compromissen. Het politieke midden heeft er toch geen sleutelposities.

Mélenchon

De extreemlinkse Jean-Luc Mélenchon roept bijvoorbeeld: Verzet u! Grijpt de macht! Hij kan 10 procent van de stemmen halen in de eerste ronde.

Nicolas Dupont-Aignan, een rechtse kandidaat die meelift op de onvrede over identiteit en wereldcrisis, roept: ''meer grenzen voor onze banen''. Hij liet zich boos bij een benzinepomp filmen met de suggestie dat de hoge brandstofprijzen door onfranse figuren wordt bepaald.

De klassenstrijd is in een land dat met een bloedige revolutie twee eeuwen terug gelijkheid bezwoer, opvallend levendig. Zo heeft de ''Arbeidersstrijd'', de Lutte ouvrière, zoals bijna gebruikelijk een forse aanhang om nog maar te zwijgen van de Nouveau parti anticapitaliste van Philippe Poutou. Hij is opvolger van ''de Rode Postbode'', Olivier Besancenot, die in 2007 bijna 1,5 miljoen stemmen (4 procent) kreeg.