Denise Mina - Bloedakker

Paddy Meehan heeft meer in haar mars dan iedereen vermoedt, maar wordt genadeloos neergehaald door haar conservatieve omgeving. Denise Mina beschrijft de psyche van een getroebleerd en mollig tienermeisje in een kingsize thrillerjasje.

De achttienjarige Patricia "Paddy" Meehan is geen doorsnee heldin. Geen powersuits in haar kledingkast maar plooirokken, wollen maillots en een duffelse jas. Daarnaast gaat ze gebukt onder haar zwaarlijvigheid en een tiranniek dieet van gekookte eieren, grapefruits en zwarte koffie. De thuissituatie is ook alles behalve rooskleurig. Een strenge Iers-katholieke moraal viert daar hoogtij. Geestelijke onderdrukking en een vertekend zelfbeeld; helden worden doorgaans uit steviger hout gesneden.

Waarheid

Eén karaktertrek van een typische heldin bezit ze wel: een niet te stuiten drang naar waarheid en rechtvaardigheid. Paddy wil journaliste worden. Maar haar familie en verloofde steunen haar ambitie niet. De plaats van de vrouw is immers naast haar man en tussen de kinderen.

De bijna permanent beschonken redactieleden van de Scottish Daily News waar Paddy als loopjongen werkt, zitten evenmin op haar te wachten. Ze zitten ook niet te springen om de genuanceerde waarheid; sensatieverhalen zijn immers veel smeuïger. Wanneer peuter Brian Wilcox op brute wijze blijkt te zijn vermoord door twee elfjarige jongetjes uit een achterstandsbuurt, houdt Paddy er dan ook een heel andere mening op na dan de redactie. Ze moeten geholpen zijn door een volwassene, maar door wie is de vraag.

Coming of age

Door deze sluimerende 'whodunnit'-vraag kan 'Bloedakker' een thriller genoemd worden, maar eigenlijk vormt het mysterie rondom Brians dood slechts behang voor een verhaal over mensen die zitten vastgeroest in hun uitzichtloze bestaan. Denise Mina situeert haar boek in de grauwe jaren tachtig van het Schotse Glasgow. Op bedreven wijze schets ze een beeld van vervallen buurten en verstikkende familiebanden. Ambitie is des duivels en moet als zodanig de kop ingedrukt worden. Wie niet meedoet wordt verstoten.

Paddy past hiervoor. Geloven in Jezus doet ze allang niet meer en een braaf getrouwd bestaan ziet zij ook niet zitten. Ze wil losbreken uit haar beklemmende omgeving. Maar wanneer Paddy zelf op amateuristische wijze op onderzoek uitgaat, zet ze een trein in gang die ze zelf niet meer kan stoppen. Ze verbreekt haar verloving, verliest haar maagdelijkheid aan een andere jongen en begint met roken.

Door zich uit te geven voor Heather Allen - een mooie jonge parttime studente op de redactie van de Daily News met dezelfde ambitie als Paddy - brengt ze haar onbedoeld in gevaar. Als Heather vervolgens dood wordt gevonden, bekruipt Paddy een afschuwelijk schuldgevoel over alles waar ze mee bezig is. En zo wordt 'Bloedakker' ineens een indringend coming-of-age-verhaal over goed en kwaad, schuld en onschuld.

Erbij gefrommeld

Mina beschrijft de ontwikkeling van het tienermeisje op een vlijmscherpe en bovendien prachtige manier. Niet zo gek natuurlijk: eerder schreef zij al studies over de medische behandeling van vrouwen met afwijkend gedrag en Paddy is in haar omgeving zeker een afwijkend geval.

Een ander afwijkend geval is haar naamgenoot Paddy Meehan. Mina trekt in een ietwat vreemde omtrekkende beweging een parallel tussen haar hoofdpersoon en deze mannelijke kruimeldief, die vals beschuldigd werd van moord op een oudere vrouw. Paddy vindt in deze man haar inspiratie om te vechten voor rechtvaardigheid. Ondanks deze wetenschap voelt de vergelijking tussen haar situatie en die van kruimeldief Paddy geforceerd aan.

De passages over het roerige verleden van Paddy lijken erbij gefrommeld te zijn. Een hommage aan de werkelijk bestaande Paddy Meehan, die ooit eens door Mina is geïnterviewd. Ze mocht de man niet zo graag, maar ze raakte wél gefascineerd door zijn levensverhaal. Waarschijnlijk zodanig gefascineerd dat ze eventjes vergat dat dit soort zijsprongetjes een verhaal topzwaar maken.

Rebus

Dat Schotland in Mina de nieuwe Ian Rankin zou hebben gevonden, zoals het Britse The Times oppert, moet zich nog uitwijzen. Rankins gepokte en gemazelde protagonist John Rebus timmert immers al jaren aan de weg als dé onovertroffen Schotse thrillerheld. De onbeholpen Paddy komt met haar achttien lentes en eerste avontuur net kijken. Rebus hoeft nog niet te vrezen voor deze concurrente, al laat Mina wel een frisse wind door thrillerland waaien. Juist omdat de gewetensvolle Paddy zoveel verschilt van de ruige Rebus verdient ze een plaats in het Britse thrillerpantheon. De spanning is hem niet zozeer gelegen in welke zaken Paddy nog meer op haar pad krijgt, maar hoe zij zich aan de hand daarvan verder gaat ontwikkelen. We wachten gespannen af.

Uitgeverij: Anthos

Oorspronkelijke titel: The Field Of Blood

Tip de redactie