Vierde editie van het zogeheten 'bookazine': een journalistiek magazine met het gewicht van 10 fotocamera's, 100 designer programma's, 1000 scherpgeslepen potloden, 10.000 ideeën en de moed om te schrappen tot het beste blijft staan

Dif wordt omschreven als een crossmediaal magazine. Crossmediaal. Wat een woord. Veel te trendy en te uitgemolken om een onderscheidend, verbluffend origineel magazine als Dif mee te kunnen samenvatten. Hier zijn getalenteerde mensen jaloersmakend goed aan het werk geweest.

Leg een vangnetje om je stoel als je door Dif bladert. Op elke pagina staan verhalen, foto's, illustraties en vondsten die je eruit zullen meppen.

Thema

Het thema is de toekomst: een open begrip dat intelligent is ingevuld. Het voorwoord van Burger en Schol belooft weinig goeds: in die zin dat het duidelijk is dat de Dif-redactie met extreem kritische blik naar de actualiteit heeft gekeken en die heeft geëxtrapoleerd naar wat voor ons kan liggen. Denk niet aan futuristische abracadabra over het Armageddon, maar aan zinnige kritiek op en observaties van wat wij om ons heen zien gebeuren.

Of wat de meeste onder ons eigenlijk niet zien gebeuren: gelukkig zijn er mensen die dat wel zien, en op de een of andere manier hebben die Dif gevonden of vice versa - dat doet er verder niet toe. 'Dif maakt het verschil' is hun slogan, en eindelijk is hier eens een slogan waarmee niet het 'vertrouwen van de consument wordt gewonnen' vanuit commercieel oogmerk.

Kwaliteit

Ik zou eraan toe willen voegen: 'Dif maakt veel magazines overbodig'. Bij Dif krijg je niet bepaald de indruk dat het is gecreëerd als fuik voor advertenties - wat tegenwoordig wel een unicum lijkt in de kiosk. Bij Dif hebben ze de moeite willen nemen om tijd te investeren in kwaliteit; het laat zich aan elke pagina aflezen.

Neem de striptekeningen van Eric Kriek: een fabuleuze stijlmix van oud-communistische propagandaposters en jaren vijftig Amerikaanse comic art, ter illustratie van een artikel over afluisteren en datamining. Hiermee treft de tekenaar exact de juiste sfeer - het is om van uit je dak te gaan.

En met het interview met Ruud Lubbers door Arjan Visser wordt in deze omgeving de indruk gewekt dat er nu iets oprechts naar boven komt zonder soundbites om de slag om de aandacht mee te winnen.

Superlatieven

Over dat laatste aspect, de aandacht, die oh zo vluchtige 21ste-eeuwse aandacht, is ook nagedacht. Bladzijde na bladzijde is een belevenis met, zoals al eerder aangegeven, grafische en stilistische vondsten op en tussen interessante artikelen, fotoreportages en portretten. De consument van nu is snel verveeld, of ze moeten iets krijgen wat mooi is en intrigeert.

Veel vondsten staan op de designpagina's, en met mate op de leespagina's want die zijn ook echt om te lezen. En er ís gewoon veel goeds te lezen in Dif 4. Lange artikelen over de toekomst van onze verzorgingsstaat, over de medische wetenschap, 'De Chinezen Komen!', opkomende economieën en fraaie shorts zoals van Max Pam, een essay over of we apen afstammen.

Mensen met visie aan het woord over deze en tal van andere topics die met gemak 2007 omspannen. Genoeg superlatieven. Ze staan op > 300 pagina's Dif. Doen.


Uitgeverij Dif Books.