Anna Quindlen - Een Nieuwe Dag

Met twee woorden helpt een Amerikaanse top-anchorwoman haar carrière om zeep. Haar zus annex tegenhanger schiet de gevallen tv-prinses te hulp

Bridget Fitzmaurice werkt voor een opvangcentrum in de New-Yorkse wijk The Bronx. De kant van New York die zij te zien krijgt, kan niet hemelsbreder verschillen van de luxe zijde waar haar zusje Meghan zich bevindt.

Meghan is presentatrice van Rise and Shine, de populairste tv-show in Amerika die haar een sterrenstatus op een bevoorrecht eiland verschaft in de überwereld van blingbling-blitz. Een wereld waar de haves per limousine de gebieden doorkruisen zonder ooit het ruwe gedeelte te zien waar Bridget dagelijks mee te maken heeft.

Tegenpolen

Ondanks die jobs van tegenpolen hebben Meghan en Bridget een sterke band. Een die hen allebei, Meghan in het bijzonder, overeind houdt als ze zich op een kwade dag verspreekt en een afstotelijke gast in haar programma twee weinig florissante woorden toebijt terwijl de camera's nog draaien.

Alle populariteit ten spijt zijn twee woorden in die mediawereld voldoende om het hoofd eigenhandig op het hakblok te leggen. Terwijl ze vanaf haar Olympus kilometers naar beneden kukelt, staat zus Bridget beneden al klaar met het vangnet om haar te steunen.

Keuvelen

En zo keuvelt het door in Een Nieuwe Dag, het vijfde boek van Quindlen die sinds jaar en dag is verbonden aan de prestigieuze New York Times. Ze is niet alleen een kenner van de stad zelf, maar ook een insider in de wereld die ze met Een Nieuwe Dag op de hak wil nemen.

Echter, als sociale satire is dit boek geen geslaagde exercitie. Zoals de boven- en onderlaag die hier worden geportretteerd brengt Quindlen niets nieuws onder de zon. De oppervlakkige jetsetters versus verbeten sociale werkers die niet van ophouden weten zijn al zo vaak de revue gepasseerd dat Een Nieuwe Dag voelt als een onderwerp dat aan metaalmoeheid is gaan lijden.

Puzzeltaal

Wat ook niet helpt is Quindlens taalgebruik. Lange, complex geconstrueerde zinnen die in de vertaling niet overeind zijn gebleven. Soms is het puzzelen als bij een Latijnse tekst van Tacitus welk bijvoeglijk voornaamwoord bij wat hoort en waar 'die' en 'dat' naar verwijst.

Daarmee kapseizen ook de grappen waar Quindlen mee strooit als met een peperbus, en het versterkt de routineuze trend dat de je j'accuse wél met humor moet brengen anders wil niemand het lezen. Maar kom, al zolang er puissant rijke mensen rondwandelen aan de East Coast zijn er schrijvers die hun venijn op ze los hebben gelaten, en wel heel wat beter.

Uitgeverij Atlas.
Oorspronkelijke titel: Rise and Shine.

Tip de redactie