Teerbemind - Gillian Flynn

Twee jonge meisjes worden vermoord in het gehucht Wind Gap in de zuidelijke Amerikaanse staat Missouri. Een middelmatige journaliste uit Chicago, ooit opgegroeid in Wind Gap, wordt tegenstribbelend op pad gestuurd om het verhaal te verslaan.

Deze literaire thriller van de Amerikaanse recensente Flynn is haar debuut. Ze krijgt op de flaptekst van niemand minder dan grootmeester Stephen King een flinke pluim uitgedeeld, en Teerbemind is dan ook flink in zijn straatje. King heeft naast griezelspul ook boeiende romans afgeleverd, en Teerbemind houdt zo'n beetje het midden tussen thriller en coming-of-age-boek.

Hoofdpersoon Camille Preaker heeft een verleden verstopt dat ze liever nooit meer oprakelt, maar door de gebeurtenissen in Wind Gap krijgt ze met terugwerkende kracht alsnog een stoot voor de kiezen.

Gothic

Teerbemind is gothic van stijl. Camille is zwijgzaam, zwaar op de hand, drinkt als een vis, en verbergt niet alleen haar verleden maar ook haar lichaam. In haar jonge, verwarde jaren heeft zij haar huid toegetakeld door overal woorden in te kerven, zodat haar lijf zich laat lezen als een boek. Het is wat obligaat, maar Flynn komt hier met haar vaste, sinistere stijl heel goed mee weg. Camille is een overtuigend gebutst mens dat issues heeft met haar moeder Arora die de perikelen van Klytemnestra en Iphegineia evenaren.

Roddel & achterklap

Om Arora na 8 jaar weer terug te zien, is niet Camilles enige struikelblok. De hele sfeer in het benauwende plaatsje Wind Gap is afstotelijk (je zou er nog niet begraven willen liggen). Haar jeugdvriendinnen zijn inmiddels getrouwd, en uitgegroeid tot net zulke valse, roddelende, teleurgestelde zuiplappen als hun moeders vroeger waren geweest.

Arora is de rijke, afstandelijke grootheid van Wind Gap. Ze is eigenaresse van Wind Gaps belangrijkste industrie: een varkensslachterij waar Flynn op een manier over schrijft die ook niet-dierenliefhebbers snel de pagina's doet omslaan.

13-jarig nest

Alsof Arora's gekonkel al nauwelijks te verteren is, komt bij Camille door de dood van de meisjes ook de herinnering aan haar overleden zusje Marian weer bovendrijven. Met haar halfzus Amma, een monster van een kind, heeft ze begrijpelijkerwijs erg weinig. Die is dertien, verwend, macaber, en heeft een vriendinnenclub die Camille net zoveel afschuw inboezemt als haar eigen schoolclubje van weleer: ze slikken apotheken aan drugs, drinken zich total loss, zeiken mensen af en trappen lelijke meisjes in de grond.

Het zijn de klassieke verschijnselen van een afgelegen plattelandsgemeente waar de territoriale driften en de drang om zich te onderscheiden op nogal boertige wijze worden uitgevochten.

Streep eronder

In deze omgeving is het voor Camille bijna onmogelijk om het sterrenstuk te schrijven waar haar hoofdredacteur op zit te wachten. Dat zij er uiteindelijk in slaagt om de morbide waarheid boven tafel te krijgen, is niet zozeer omdat zij haar artikel wil hebben, maar omdat ze met een verleden van het zwartste water af wilde rekenen.

Flynn heeft dat in een heel vakkundig opgezet murder mystery weten te verpakken, en met de psychologische ontwikkelingen kan ze soms echt de lezer laten huiveren van oprechte afschuw. En aan het eind laat ze ook nog eens alle puzzelstukjes waterpas in elkaar schuiven; Flynn mag trots zijn op dit debuut, dat beslist verlangend doet uitzien naar meer.

Uitgeverij De Boekerij.
Oorspronkelijke titel: Mind Gap.

Bestel dit boek direct:


Teerbemind
G. Flynn

Tip de redactie