Snow Blind - P.J. Tracy

Lichamen die zijn verstopt in sneeuwpoppen, het lijkt je reinste B-filmplot over een seriemoordenaar. P.J. Tracy kent echter het trucje dat zelfspot heet.

Hoewel dit alweer het vierde deel is uit de zogeheten Monkeewrench-thrillerreeks, geschreven door moeder en dochter Lambrecht, spelen de karakteristieke IT-nerds van softwarebedrijf Monkeewrench in dit deel slechts een magere tweede viool. De grote rollen zijn weggelegd voor de detectives Leo Magozzi en Gino Rolseth. De twee door de wol geverfde rechercheurs uit het besneeuwde Minneapolis krijgen wel een heel curieuze zaak voor de kiezen als blijkt dat twee lijken die in sneeuwpoppen zijn verstopt ook nog eens twee politieagenten zijn. Als vervolgens een onervaren vrouwelijke sheriff in een nabijgelegen county een soortgelijk ingepakt lijk-met-wortelneus vindt, wijst alles op het werk van een seriemoordenaar die denkt grappig te zijn.

Oude vertrouwde gimmick

Een serie als deze stoelt doorgaans op een bepaalde gimmick en Monkeewrench is daar geen uitzondering op. Aanvankelijk proberen Magozzi en Gino de zaak via ouderwets speurwerk op te lossen. Natuurlijk lopen ze onvermijdelijk vast in het onderzoek en als een duveltje uit een doosje komen de whizzkids van Monkeewrench om het hoekje kijken met een briljante vondst op het internet. In 'Snow Blind' is dit stramien wel erg strak aangehouden. De uiterst diverse karakters van het softwarebedrijf worden nauwelijks uitgewerkt en fungeren slechts als een veredelde deus ex machina. Een probleem hoeft dat niet te zijn, een serie als deze geeft de auteurs het voordeel om in eerdere of latere delen de schijnwerpers te verplaatsen naar deze karakters. Hun karakteristieke en pluriforme achtergrond hoeft dan niet in één enkel boek uitgelegd te worden, wat de leesbaarheid bevordert.

Klungelige sheriff

'Snow Blind' staat namelijk toch al bol van dit soort diverse karakters, met een duidelijk verleden en een stevige achtergrond. Soms zijn deze hopeloos cliché, zoals in het geval van Magozzi en Gino: beide cynische agenten die al teveel sneeuw en lijken in hun leven hebben gezien, maar toch een kloppend hart van goud hebben. Soms zijn ze fris, zoals in het geval van de onervaren, klungelige sheriff Iris Rikker, die als een aangeschoten hert over de plaats delict huppelt of Laura, een oud maar kranig dametje wiens geest stuitert tussen momenten van helderheid en dementie. Vooral Rikker maakt een enorme ontwikkeling door in het verhaal. Het spanningsveld tussen haar onervarenheid en de sarcastische houding van de oude rotten in het vak roepen behalve een glimlach ook sympathie op.

Zelfspot

Hoewel er veel clichés de revue passeren en zelfs de plot ontsproten lijkt te zijn aan de geest van een scriptschrijver voor B-films, weet P.J. Tracy toch de aandacht erbij te houden door een bijtende humor en een aanzienlijke dosis zelfspot. "That was B-movie-stuff," denkt één van de hoofdrolspelers wanneer "The Snowman" weer eens heeft toegeslagen. Maar nee, het is realiteit. Een realiteit die nog waanzinniger lijkt te worden als blijkt dat er een zwaar bewaakt dorp in Minnesota bestaat, genaamd Bitterroot, dat een stuk of vierhonderd vrouwen herbergt die ooit ernstig zijn mishandeld door hun gewelddadige mannen. Het zijn dit soort wendingen en vondsten in het verhaal die 'Snow Blind' net dat beetje meer geven.

Vreemde ontknoping

Naast een gimmick kent bijna iedere thriller zo zijn apotheose, hét moment waarop de spanning haar hoogtepunt bereikt, de boeman wordt gepakt en het slaperige stadje weer opgelucht adem kan halen. Daar is 'Snow Blind' wél een grote uitzondering op. De zorgvuldig uitgezette lijnen komen op een gegeven moment perfect samen en lijken een impact te hebben op bijna elk personage in het boek. Tot een keiharde oplossing van de moorden komt het echter niet. In plaats daarvan wil P.J. Tracy wat ethiek door de strotten van de thrillerlezers rammen. Uiteraard, er bestaat een groot grijs gebied wanneer we spreken over gerechtigheid, maar Tracy is wat al te erg op de hand van de vrouwen in Bitterroot. Mannen zijn uiteraard slechts eendimensionale ploerten, met als positieve uitzonderingen Gino, Magozzi en een behulpzame agent die sheriff Rikker op sleeptouw neemt. Zonde: deze laffe ontknoping laat de lezer echter met lege handen achter, terwijl er juist zo hard naar toegewerkt is.

Bestel dit boek direct:


Snow Blind
P.J. Tracy

Tip de redactie