Ook 65 miljoen jaar na de uitroeiing van de T-Rex, die uit de kluiten gewassen kangaroe, maken ze nog slachtoffers. Dat krijg je, als mensen hebberig worden van unieke vondsten

Tijdens een ritje te paard door de woestijn van New Mexico, hoort de jonge veearts Tom Broadbent twee pistoolschoten. Hij is net op tijd op de plaats des onheils om een doodbloedende man aan te treffen, die hem een notitieblokje in zijn handen drukt. Hij laat Tom beloven dat boekje bij zijn dochter Robbie te brengen. Broadbent, van het ouwe gedegen soort, belooft het en al kost het hem én zijn vrouw Sally bijna tig keer het leven, hij doet zijn belofte gestand.

Belofte maakt schuld

De neergeschoten man is Stem Weathers, een dinosaurusjager. Hij heeft een baanbrekende vondst gedaan, en direct daarna worden twee nieuwe personages geïntroduceerd: wetenschappers die vinden dat ze recht hebben op meer erkenning dan ze krijgen. Dat ze met zo'n uniek fossiel van een T-Rex hun naam in goud gebeiteld zullen zien in de wereld der wetenschap, bezorgt de één snijtanden als een lynx en die gaat dus boze dingen uitspoken.

De andere wetenschapper, een vrouw, is uiteraard zachtaardiger en ontdekt bovendien een onbekend element in het monster van de T-Rex wat de hele wereld noodlottig kan worden. En ziehier, alweer een nieuwe twist waardoor de zaak naar regeringsniveau wordt getild, die in zo'n geval niets beters kan verzinnen dan übergeheime units van gewapende mannen in werking te zetten die het allemaal nóg spannender maken.

Weetjes-sectie

Preston is de helft van het duo Douglas Preston/Lincoln Child, die samen al 10 titels op hun naam hebben staan. Dit is zijn solo-expeditie en hij zal hier ook een pietsie Jurassic Park voor ogen hebben gehad. Zijn wetenschappelijke onderbouwingen van de weetjes-sectie in Dinosaurus Canyon komen op de leek betrouwbaar over. Hij rakelt het hele verhaal nog eens op over de ondergang van de dino's, door die inslag van een asteroïde waarna een megastofwolk de aarde in duisternis hulde en de monsterreptielen uitroeide.

Zo werd er plaats gemaakt voor de ontwikkeling van de toen nog piepkleine zoogdiertjes, waaruit nog grotere monsters tevoorschijn zijn geëvolueerd (ja wij). Heel erg boeiend zijn de in cursief gedrukte stukjes die over het boek zijn verspreid, en waarin de laatste dagen van de T-Rex stapsgewijs worden beschreven.

Toevalligheden

We komen trouwens van zo'n T-Rex veel meer te weten dan van de personages die het verhaal draaiend moeten houden. Preston geeft ze motieven waardoor ze doen wat ze doen, maar dat is meer ten faveure van de plotontwikkeling dan dat ze een extra dimensie aan de spanning geven. Soms is het wel érg makkelijk opgelost, zoals het inschakelen een v/h CIA-agent die monnik is geworden, en die toevallig vlakbij Broadbent woont en toevallig goed is in codes en toevallig de omgeving heel goed kent.

Maar waarom Broadbent bereid is om zijn eigen leven en dat van zijn lieve echtgenote op het spel te zetten vanwege een belofte, blijft door dit soort oppervlakkigheden een raadsel - er zijn grenzen aan beloftes inlossen, zou je denken. Prestons idee is best origineel en qua avontuur redelijk goed uitgewerkt, maar het is ook niet meer dan dat.