Soms lees je het eerste hoofdstuk van een boek door en leg je hem daarna terzijde. Niet omdat het tegenvalt, maar omdat je bevreesd bent dat het hoge niveau van het eerste hoofdstuk teniet wordt gedaan als je verder leest. De Stilte Van De Hel is zo'n boek.

Smoky Barret staat op een allesbeslissende kruispunt in haar leven. Zal ze na de brute moord op haar man en dochtertje door een maniak op wie zij joeg haar risicovolle FBI-baan weer oppakken of zal ze - zoals ze zelf fijntjes oppert - een pistool in haar mond schuiven en haar hersens aan flarden schieten? De keuze wordt echter voor haar gemaakt wanneer er zich een nieuwe seriemoordenaar aandient die het wel heel erg persoonlijk aanpakt. Annie King, een vriendin van vroeger, wordt beestachtig vermoord in haar appartement gevonden en de psychopaat die dit op zijn geweten heeft windt er geen doekjes om gezien zijn e-mail aan Smoky: hij zegt een directe nazaat te zijn van de legendarische Jack the Ripper en daagt haar uit hem tegen te houden.

Mietjes

Mcfadyen schrijft niet voor mietjes. Op onheilspellende wijze beschrijft hij één van de grootste angsten die de mensheid kent, namelijk dat er mensen op deze aardkloot leven die het absolute kwaad vertegenwoordigen. Mensen die andere mensen vernederen, verminken, doden en afslachten en daar seksueel genot aan beleven, alleen maar omdat de slachtoffers zijn wie ze zijn en doen wat ze doen. Mcfadyen's trukendoos is wel enigszins goedkoop. Met zichtbaar plezier dist hij de ene na de andere weerzinwekkende martelings -of moordscène op om de spanning op te voeren. De lezer neemt het echter op de koop toe, want het werkt ondertussen wèl.

Complexe psyche

In De Stilte Van De Hel gaat het dan ook niet zozeer slechts om het sadisme van Jack Jr., maar eveneens om de gecompliceerde psyche van Special Agent Barret, hoofd van de FBI-afdeling CASMIRC (Child Abduction and Serial Murder Investigative Resources Centre), tevens een clevere, kundige tante met talloze littekens op haar lichaam en een sterke geest bezaaid met even zoveel open wonden. Om dichtbij Smoky te komen, is er voor een opmerkelijk vertelperspectief gekozen: de ik-perspectief in tegenwoordige tijd. Dit zorgt weliswaar voor een rare gekunstelde stijl tijdens de actiemomenten, maar het gunt ons eveneens een fascinerende blik in het enigszins labiele hoofd van de FBI-agente.

Veerkracht

Een lotgenoot vindt ze in Bonnie, het jonge dochtertje van de vermoorde Annie, waarover Smoky zich ontfermt. Zij is als ooggetuige van de moord op haar moeder, met stomheid geslagen. De band die de twee hebben wordt op fantastische wijze uitgespeeld, temeer omdat zij Smoky ook nog tot overmaat van ramp doet denken aan haar eigen gedode dochter en haar zodoende een pijnlijk schuldgevoel aanwakkert. De Stilte Van De Hel is ook een verhaal over hoeveel ellende een mens kan verdragen en hoe veerkrachtig mensen eigenlijk zijn. Liefhebbers van de werkwijze binnen de Amerikaanse FBI komen ook aan hun trekken. McFadyen heeft de procedures en wisselwerking binnen het CASMIRC-team bij een klopjacht op een psychopaat minutieus vastgelegd, waardoor zijn werk naast nagelbijtend spannend en psychologisch boeiend ook nog eens informatief is.

The Silence of the Lambs

Om het boek even sterk als Het Schreeuw Van De Lam (Thomas Harris) te noemen, voert wellicht wat te ver. De grote, boze moordenaar is wel heel erg de enorme stereotype boeman en de goeden zijn overdreven degelijk en zuiver. Maar met genoeg verrassende plottwisten, een authentiek en goed uitgewerkt hoofdpersonage, een wrede en tevens intelligente, welbespraakte moordenaar én een explosief einde waarin eerdere gebeurtenissen in Smoky's leven een akelige herhaling blijken te krijgen, doet Mcfadyen er wel een serieuze gooi naar. Cody Mcfadyen - De Stilte Van De Hel
Uitgeverij A.W. Bruna B.V.


Bestel dit boek direct:


De stilte van de hel
C. Macfadyen